Uzasadnienie
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności.
Stosownie natomiast do art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na:
- 1. decyzje administracyjne,
- 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
- 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
- 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, oraz bezczynność organów w tych przypadkach.
Przedmiotem skargi z dnia 5 września 2005 r. U. C. uczyniła pismo Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z W. z dnia [...] maja 2005 r. nr [...], stanowiące odpowiedź na pismo skarżącej z dnia 4 maja 2005 r., w którym polemizowała z rozstrzygnięciem wyrażonym w decyzji z dnia [...] stycznia 2005 r. nr [...] o odmowie przyznania świadczenia w drodze wyjątku, poprzez twierdzenie, że jest całkowicie niezdolna do pracy z uwagi na orzeczenie lekkiego stopnia niepełnosprawności.
Stwierdzić należy, że zaskarżone pismo nie posiada cech indywidualnego rozstrzygnięcia w sprawie z zakresu administracji publicznej, kształtującego w sposób władczy sytuację prawną adresata. W ocenie Sądu pismo Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z W. z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] nie stanowi decyzji, postanowienia ani innego aktu podlegającego kontroli sądowoadministracyjnej. Jest jedynie pismem wyjaśniającym. Skarga jako niedopuszczalna winna ulec zatem odrzuceniu.
W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.