Uzasadnienie
G.K. wnioskiem z dnia 21 października 2013 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego.
W treści wniosku skarżący oświadczył, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, a wyłącznym źródłem jego utrzymania jest zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 153 zł.
Z akt sprawy wynika, że skarżący jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku Ponadto skarżący jest od 18 kwietnia 2004 r. osobą trwale niezdolną do pracy (orzeczenia lekarza orzecznika ZUS – w aktach administracyjnych) oraz legitymuje się orzeczeniem zaliczającym go do znacznego stopnia niepełnosprawności.
Wyłącznym majątkiem skarżącego jest lokal mieszkalny o pow. 37 m2.
W myśl zaś art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej powoływana jako P.p.s.a.), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Podstawą oceny dopuszczalności przyznania prawa pomocy jest bowiem rzeczywista sytuacja materialna w gospodarstwie domowym osoby ubiegającej się o przyznanie takiego prawa.
W niniejszej sprawie skarżący wykazał, że wysokość zasiłku chorobowego, będącego wyłącznym źródłem jego utrzymania, uniemożliwia mu poniesienie wydatków na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono, jak w sentencji.