Uzasadnienie
[...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej decyzją z dnia [...] lutego nr [...] utrzymał w mocy opinię służbową Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w [...] z dnia [...] stycznia 2004r. dotyczącą [...] Z. J. Kwestionowana przez skarżącego opinia służbowa jest opinią okresową o jakiej mowa w art. 36a ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz.U. Nr 147, poz. 1230 ze zm.). W myśl tego przepisu strażak podlega okresowemu opiniowaniu służbowemu, przy czym zgodnie z art. 36a ust.3 tej ustawy strażak może wnieść odwołanie od tej opinii do wyższego przełożonego i skarżący z tego uprawnienia skorzystał.
Z kolei według §7 ust. 7 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 czerwca 1997r. w sprawie szczegółowych zasad okresowego opiniowania strażaków Państwowej Straży Pożarnej oraz trybu wnoszenia i rozpatrywania odwołań od opinii służbowych (Dz.U. Nr 63, poz. 402) opinia wydana w trybie odwoławczym jest ostateczna. Ostateczną opinię włącza się do akt strażaka. Stosownie do § 1 ust. 2 powyższego rozporządzenia opiniowanie ma na celu:
- 1) ustalenie przydatności do służby w okresie służby przygotowawczej, ocenę wywiązywania się z obowiązków służbowych w okresie odbywania służby stałej oraz przydatności na zajmowanym stanowisku,
- 2) stworzenie podstawy do naboru kandydatów na poszczególne stanowiska, a zwłaszcza na wyższe stanowiska służbowe,
- 3) stworzenie podstawy doboru kandydatów do awansów w stopniu służbowym oraz do wyróżnień.
Z powyższych regulacji wynika więc, że opiniowanie okresowe należy do spraw wynikających z podległości służbowej między przełożonymi a podwładnymi.
Z tych względów na mocy art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 5 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), należało postanowić jak w sentencji.