Uzasadnienie
J. Z. wraz ze skargą złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Powyższy wniosek uzupełnił, składając wypełniony formularz PPF, a następnie, na wezwanie referendarza sądowego, pismo z dnia 26 stycznia 2015 r., do którego dołączył kserokopie dokumentów, dotyczących jego sytuacji finansowej oraz stanu zdrowia.
Wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, jest osobą zaliczoną do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności o charakterze stałym, chorą na nowotwór. Utrzymuje się z zasiłku stałego z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...], obecnie w wysokości 529 zł, przyznanego mu w 2010 r. Oświadczył, że nie posiada innych źródeł utrzymania, majątku ani oszczędności. Korzysta z pomocy córki, u której zamieszkuje, z żoną pozostaje w separacji od 1994 r.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Stosownie do art. 245 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym i obejmować zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Na podstawie informacji przedstawionych przez stronę oraz z załączonych dokumentów, stwierdzić należy, że sytuacja życiowa i finansowa wnioskodawcy jest trudna – jest osobą ciężko chorą, niepełnosprawną, nie posiada majątku ani oszczędności, jedyne jego źródło utrzymania stanowi zasiłek stały z MOPS w kwocie 529 zł.
W związku z powyższym, biorąc pod uwagę obecne koszty utrzymania, należy uznać, że wnioskodawca spełnia przesłankę, warunkującą przyznanie mu prawa pomocy w żądanym zakresie.
Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.