Uzasadnienie
Dyrektor Centralnej Komisji Egzaminacyjnej w W., działając na podstawie § 11 ust. 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 11 stycznia 2012 r. w sprawie egzaminów eksternistycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 188), po rozpatrzeniu odwołania I. L. od rozstrzygnięcia Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej w P. z [...] października 2013 r. nr [...] w sprawie wniosku ww. o dopuszczenie do egzaminu eksternistycznego zawodowego w kwalifikacji [...] w zawodzie [...], rozstrzygnięciem z [...] października 2013 r. nr [...] nie dopuściła I. L. do egzaminu eksternistycznego zawodowego w kwalifikacji [...] [...].
Pismem z dnia 04 listopada 2013 r. I. L. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. rozstrzygnięcie Dyrektora Centralnej Komisji Egzaminacyjnej w W. z [...] października 2013 r. nr [...], wnosząc o jego uchylenie.
W ocenie skarżącego, zaskarżona "decyzja" wydana została z naruszeniem art. 6, 7, 8, 9, 10, 11, 106, 107 § 3 K.p.a. oraz § 5 pkt 2, § 10 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 11 stycznia 2012 r. w sprawie egzaminów eksternistycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 188), poprzez ich niezastosowanie.
Zdaniem skarżącego, dopuszczenie do egzaminu eksternistycznego zawodowego ma formę czynności materialno-technicznej, zaś odmowa dopuszczenia do takiego egzaminu powinna przybrać formę decyzji administracyjnej, a tym samym skargę należy uznać za dopuszczalną.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, względnie o jej oddalenie, podnosząc że rozstrzygnięcie dyrektora Komisji Centralnej jest ostateczne, że wyniki egzaminów eksternistycznych są ostateczne i że nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności.
Stosownie natomiast do treści art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Z kolei zgodnie z art. 3 § 3 ppsa, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 ppsa, sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ppsa).
W rozpoznawanej sprawie skarżący przedmiotem skargi uczynił rozstrzygnięcie Dyrektora Centralnej Komisji Egzaminacyjnej w W. z [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie dopuszczenia do egzaminu eksternistycznego zawodowego, wydane na podstawie § 11 ust. 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 11 stycznia 2012 r. w sprawie egzaminów eksternistycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 188).
Zgodnie z treścią § 11 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 11 stycznia 2012 r. w sprawie egzaminów eksternistycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 188), komisja okręgowa dopuszcza do egzaminów eksternistycznych lub do egzaminu eksternistycznego zawodowego osobę, która spełnia warunki określone odpowiednio w § 9 i 10 (§ 11 ust. 1); komisja okręgowa podejmuje rozstrzygnięcie w sprawie dopuszczenia do egzaminów eksternistycznych lub do egzaminu eksternistycznego zawodowego, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wniosku, o którym mowa odpowiednio w § 9 i 10 (§ 11 ust. 2); dyrektor komisji okręgowej informuje pisemnie o rozstrzygnięciu komisji okręgowej osobę, która złożyła wniosek, o którym mowa odpowiednio w § 9 i 10, w terminie 7 dni od dnia podjęcia tego rozstrzygnięcia. Osobę dopuszczoną do egzaminów eksternistycznych lub do egzaminu eksternistycznego zawodowego informuje się również o obowiązkach wynikających z § 13 (§ 11 ust. 3); od rozstrzygnięcia komisji okręgowej, o którym mowa w ust. 2, służy odwołanie do dyrektora Komisji Centralnej, w terminie 7 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia. Rozstrzygnięcie dyrektora Komisji Centralnej jest ostateczne (§ 11 ust. 4).
Z przepisów ww. rozporządzenia jednoznacznie wynika, że osoba dopuszczona do egzaminu eksternistycznego lub do egzaminu eksternistycznego zawodowego musi spełniać warunki określone odpowiednio w § 9 i 10. Dokonanie oceny, czy osoba spełnia ww. warunki następuje w formie rozstrzygnięcia Komisji okręgowej, od którego służy odwołanie do dyrektora Komisji Centralnej, zaś rozstrzygnięcie dyrektora Komisji Centralnej jest ostateczne, co oznacza, że osoba, której ostatecznie odmówiono dopuszczenia do egzaminu, nie może się odwołać do żadnego organu.
W ocenie Sądu, rozstrzygnięciu w przedmiocie dopuszczenia do egzaminu eksternistycznego lub do egzaminu eksternistycznego zawodowego nie można przypisać cech decyzji administracyjnej, a tym samym do jego wydania nie mają zastosowania przepisy Kodeksu postepowania administracyjnego, ponieważ ani Komisja okręgowa ani dyrektor Komisji Centralnej nie jest organem uprawnionym do wydawania decyzji administracyjnych.
Wyjaśnić bowiem należy, iż " Aby dany akt został uznany za decyzję administracyjną należy stwierdzić, iż uprawniony do jej wydania jest organ administracji publicznej, ale przede wszystkim prawo to musi wynikać z przepisów prawa materialnego (...). Każda decyzja musi mieć zawsze swoją podstawę prawną w procedurze, a gdy rozstrzyga ona o istocie sprawy, czyli o prawach lub obowiązkach stron postępowania, to musi również mieć powołaną podstawę materialnoprawną. (patrz: postanowienie NSA z 07 października 2010 r. sygn. akt I OSK 1349/10).
W związku z powyższym skarga wniesiona na rozstrzygnięcie Dyrektora Centralnej Komisji Egzaminacyjnej w W. w przedmiocie dopuszczenia do egzaminu eksternistycznego zawodowego, niemieszczące się w podanym wyżej zakresie określonym przez art. 3 ppsa, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 w związku z art. 3 § 2 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.