Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 31 stycznia 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 2247/12

Uzasadnienie

S. P. wraz ze skargą na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w tej sprawie, z uwagi na trudną sytuację materialną. W zakreślonym terminie uzupełniła przedmiotowy wniosek, składając wypełniony formularz PPF.

W uzasadnieniu wniosku podniosła, że nie ma stałej pracy, a utrzymuje się z prac dorywczych oraz pomocy ośrodka pomocy społecznej. Wskazała, że w październiku 2012 r. zarobiła 400 zł, a pomoc z OPS otrzymuje co drugi miesiąc.

Oświadczyła, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe i nie posiada żadnego majątku.

Do wniosku skarżąca dołączyła:

1. - zaświadczenie o zarobkach z dnia 8 stycznia 2013 r., z którego wynika, że za miesiąc grudzień otrzymała 1.153,24 zł brutto,
2. - decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...] o przyznaniu zasiłku celowego na opłaty za energię elektryczną w miesiącu listopadzie w wysokości 127,50 zł oraz
3. - decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...] o przyznaniu zasiłku celowego na zakup posiłku lub żywności w kwocie 300 zł.

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:

Stosownie do art. 245 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko zwolnienie od kosztów sądowych. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Na podstawie informacji oraz dokumentów przedstawionych przez skarżącą, stwierdzić należy, że strona wykazała, iż obecnie nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. S. P. nie posiada stałej pracy, z prac dorywczych otrzymuje około 400-1.000 zł netto, korzysta z pomocy ośrodka pomocy społecznej, nie posiada żadnego majątku. W tej sytuacji należy stwierdzić, przy uwzględnieniu kosztów codziennego utrzymania, że uzyskiwane dochody nie pozwalają skarżącej na poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie, bowiem sam wpis sądowy od wniesionej skargi wynosi 300 zł.

Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.