Uzasadnienie
R. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie skreślenia z listy studentów. Skarżący obowiązany jest do uiszczania w niniejszej sprawie kosztów sądowych.
Na podstawie informacji przedstawionych przez wnioskodawcę w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz w dodatkowym oświadczeniu z dnia 14 grudnia 2011 r. ustalono, co następuje.
Wnioskodawca sam prowadzi gospodarstwo domowe. Jest studentem i nie pracuje zarobkowo. Nie uzyskuje żadnych dochodów. Nie posiada żadnych nieruchomości oraz przedmiotów wartościowych. Skarżący utrzymuje się z oszczędności zgromadzonych przed przyjazdem do Polski. Według oświadczenia wnioskodawca dysponuje aktualnie kwotą 8.400 zł (przeliczenie 2.400,00 USD według kursu średniego NBP). Ze środków tych, według oświadczenia strony, w przyszłym miesiącu poniesiona zostanie opłata w wysokości 4.767 zł (przeliczenie 1.050,00 EUR według kursu średniego NBP). Stałe miesięczne wydatki na które składają się: opłata za mieszkanie, koszty ubezpieczenia, bilet ZTM, koszty wyżywienia, wynoszą łącznie około 1.000 zł. Wnioskodawca oświadczył, że w związku z trudną sytuacją panującą w E., nie może liczyć na pomoc finansową rodziny.
Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Na podstawie wszystkich oświadczeń strony stwierdzić należy, że skarżący spełnia przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Wnioskodawca utrzymuje się wyłącznie z oszczędności zgromadzonych przed przyjazdem do Polski. Po dokonaniu opłaty za drugi semestr studiów skarżącemu do dyspozycji pozostaje kwota 3.633 zł. Z uwagi na to, że miesięczne koszty utrzymania skarżącego wynoszą około 1.000 zł, a strona nie ma – poza wyżej wykazanymi środkami – innych źródeł utrzymania, stwierdzić należy, że sytuacja finansowa strony nie pozwala aktualnie na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie.
Skarżący nie może też liczyć w chwili obecnej na pomoc finansową rodziny. Kwota, jaką dysponuje wnioskodawca nie pozwala na poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie (wpisy sądowe, opłata kancelaryjna) i ustanowienie adwokata z wyboru. Z uwagi na to, że przy wnoszeniu środka odwoławczego od orzeczenia sądu
I instancji obowiązuje przymus adwokacko-radcowski, stronie należało przyznać prawo pomocy.
Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono, jak w pkt. 1 i 2 postanowienia.