Uzasadnienie
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a). Natomiast zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Przesyłka pocztowa, zawierająca zaskarżoną decyzję, została uznana za doręczoną skarżącemu z dniem 4 listopada 2014 r. w trybie art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U z 2013 r. poz. 267) – zwanej dalej kpa. Przepis ten reguluje instytucję tzw. fikcji prawnej doręczenia pism w postępowaniu administracyjnym w sytuacji, gdy nie można doręczyć pisma w zwykłym trybie, przewidzianym w art. 42 i 43 kpa.
W rozpoznawanej sprawie ustawowy termin do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie upłynął w dniu 4 grudnia 2014 r. Pomimo prawidłowego pouczenia o sposobie i terminie wniesienia skargi, skarga została nadana w urzędzie pocztowym dopiero 12 grudnia 2014 r., a więc z uchybieniem terminu ustanowionego w art. 53 § 1 p.p.s.a.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.