Uzasadnienie
Komendant Główny Policji decyzją z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...], cofającą R. C. pozwolenie na broń palną myśliwską. Decyzja ta została uznana za doręczoną z dniem 2 grudnia 2009 r. – w myśl przepisów 44 kpa.
Pismem z dnia 4 grudnia 2009 r. R. C. wystąpił do Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] o wydanie kserokopii decyzji z dnia [...] listopada 2009 r., którą otrzymał w dniu 8 grudnia 2009 r.
Pismem z dnia 29 grudnia 2009 r., nadanym w placówce pocztowej w dniu 5 stycznia 2010 r., R. C. złożył za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji skargę na decyzję tego organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Zgodnie z treścią art. 44 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej (...) – art. 44 § 2 kpa. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia.
Stosownie zaś do treści art. 44 § 4 kpa doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.
Doręczenie przewidziane w tym przepisie stwarza domniemanie doręczenia i ma na celu usunięcie przeszkody w dalszym prowadzeniu postępowania administracyjnego.
Jak wynika z akt sprawy nadesłanych do skargi, zaskarżona decyzja Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2009 r. skierowana do R. C., została zwrócona do tego organu z adnotacją "zwrot – nie podjęto w terminie". Na kopercie adresowanej do skarżącego znajdują się adnotacje, iż przesyłkę awizowano w dniu 18 listopada 2009 r., a w dniu 25 listopada 2009 r. awizowano ją powtórnie. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru decyzji, doręczyciel dokonał adnotacji o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej, a awizo umieścił w skrzynce oddawczej. Adresowaną do R. C. przesyłkę awizowano jednak skarżący nie podjął jej w wyznaczonym terminie.
W tym stanie należy przyjąć, iż w sprawie zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 44 kpa, co oznacza, że decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2009 r. należy uznać za doręczoną z dniem 2 grudnia 2009 r.
Zestawiając datę doręczenia decyzji (2 grudnia 2009 r.) z datą nadania skargi do Komendanta Głównego Policji (5 stycznia 2010 r.), mając na względzie treść art. 53 § 1 powołanej wyżej ustawy, należy stwierdzić, że skarga została wniesiona z przekroczeniem trzydziestodniowego terminu (ostatni dzień terminu do wniesienia skargi upływał w dniu 4 stycznia 2010 r.).
W tym stanie rzeczy na mocy art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.