Uzasadnienie
W. S. pismem z dnia 19 listopada 2012 r., po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na Wójta Gminy [...] w przedmiocie niewykonania wyroku tego Sądu z dnia 12 września 2012 r., sygn. akt II SAB/Wa 147/12. W skardze wymieniony wniósł, na podstawie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), o ukaranie Wójta Gminy [...] grzywną w wysokości górnej granicy dopuszczalności, określonej w art. 154 § 6 tej ustawy oraz o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania, a także poinformowanie przez Sąd organu nadzorczego, na mocy art. 155 § 1 ww. ustawy, o fakcie powtarzających się istotnych naruszeń prawa przez skarżony organ gminny.
W uzasadnieniu skargi zainteresowany podniósł, iż prawomocnym wyrokiem z dnia 12 września 2012 r., sygn. akt II SAB/Wa 147/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nakazał skarżonemu organowi rozpatrzenie, w ciągu 14 dni od daty doręczenia mu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, wniosku W. S. z dnia 7 marca 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie wydania odpisu kompletu umów zawartych przez gminę w związku z budową stacji uzdatniania wody. W związku z powyższym Wójt Gminy [...] rozpatrzył ponownie wniosek i udzielił odpowiedzi pismem z dnia 26 października 2012 r. Jednakże pismo to nie zawiera nadal pełnej, wnioskowanej informacji. Skarżony przesłał co prawda w załączeniu kserokopie trzech umów, lecz pierwsza z nich o nr [...] nie zawiera trzech integralnych załączników o numerach 1,3 i 4. Organ nie zaprzeczył, że posiada pełną dokumentację, będącą przedmiotem wniosku, nie odmówił jej wydania w wymaganej formie decyzji.
Wydał natomiast informację częściową, oświadczając, że dokonał czynności materialno- technicznej. Działanie takie ma charakter nagminny, jest bezprawne i w pełni uzasadnia postawienie organowi zarzutu bezczynności, a także wymierzenie mu dotkliwej grzywny, w górnej granicy dopuszczalności.
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy [...] wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, ewentualnie o jej oddalenie.
W uzasadnieniu pisma procesowego organ podniósł, iż zarzuty podniesione w skardze nie zawierają uzasadnionych podstaw, zaś tezy sformułowane na ich poparcie - chybione. Organ prawidłowo bowiem ponownie rozpatrzył wniosek skarżącego, udostępniając mu dokładnie te informacje, których żądał, jak również dochował ustawowego terminu, wyznaczonego wedle przepisu art. 13 ust. 1 i ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej.
W piśmie procesowym z dnia 11 marca 2013 r. W. S. wskazał, iż dopiero po wniesieniu przeze niego skargi do Sądu przy piśmie z dnia 19 grudnia 2012r. organ uzupełnił niekompletną informację, przekazaną pismem z dnia 26 października 2012 r., załączając kopie szeregu dokumentów, których brak wnioskodawca wskazywał w skardze. Tym samym organ uznał skargę co do meritum, potwierdzając jej zasadność. Skarżący podkreślił, iż w niniejszej sprawie wykonanie wyroku zostało dopiero wymuszone złożeniem przez stronę skargi i w tym zakresie można zarzucić skarżonemu oczywistą przewlekłość postępowania.
Wobec powyższego skarżący, precyzując swój pierwotny wniosek skargi z dnia 19 listopada 2012 r., wniósł o stwierdzenie przewlekłości postępowania organu w kwestii wykonania wyroku z dnia 12 września 2012 r., sygn. akt II SAB/Wa 147/12 oraz o wymierzenie grzywny w oparciu o art. 149 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz umorzenie postępowania z przyczyn określonych w art. 54 § 3 tej ustawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności należy wskazać, iż zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę lub gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Użycie w art. 161 § 1 pkt 3 zwrotu normatywnego "stało się bezprzedmiotowe" oznacza, że chodzi w nim o przyczynę, która zaistniała dopiero w toku postępowania sądowoadministracyjnego.
W niniejszej sprawie ww. przesłanki nie zostały ziszczone. Wnosząc o umorzenie postępowania w piśmie procesowym z dnia 11 marca 2013 r., skarżący nie cofnął skargi lecz ją zmodyfikował, zrzucając organowi przewlekłość postępowania z art. 149 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zatem zarzuty formowane na tej podstawie powinny być rozpoznana jako oddzielna skarga w odrębnym postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Przechodząc do meritum sprawy, należy podnieść, iż w świetle art. 154 § 1 powołanej ustawy procesowej, w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego.
Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 2). Zaś § 3 ww. artykułu wskazuje, iż wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi.
W odniesieniu do art. 154 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ugruntowane jest stanowisko orzecznictwa i doktryny, iż przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego, mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem (por. wyrok NSA z dnia 30 maja 2001 r., sygn. akt II SA 2015/00 publik. LEX nr 57180). Grzywna z art. 154 § 1 stanowi w istocie karę za ignorowanie przez organy administracji publicznej wyroków sądowych (por. J. Drachal (w:) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zagadnienia wybrane., s. 95). W razie spełnienia warunków określonych w art. 154 § 1 sąd obowiązany jest wymierzyć organowi grzywnę, chyba że wniesienie skargi nastąpiło po wykonaniu wyroku lub załatwieniu sprawy. W wypadku wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność, termin jego wykonania mija z upływem terminu wyznaczonego przez sąd na wydanie aktu lub dokonanie czynności. (Z. Żukowski, glosa do postanowienia NSA z dnia 12 maja 1998 r., IV SA 1317/96, OSP 1999, z. 3, poz. 57).
Poza sporem w niniejszej sprawie pozostaje, że skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu pismem z dnia 31 października 2012 r. wezwał organ do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 września 2012r., sygn. akt II SAB/Wa 147/12, zobowiązującego Wójta Gminy [...] do rozpatrzenia wniosku W. S. z dnia 7 marca 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami postępowania. Tym samym uczynił skargę z dnia 19 listopada 2012 r. dopuszczalną. Jednakże zauważyć należy, iż przesyłka z odpisem prawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem i aktami administracyjnymi została doręczona organowi w dniu 7 grudnia 2012 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru tej przesyłki (k. – 75 akt sądowych o sygn. II SAB/Wa 147/12). W dniu 19 grudnia 2012 r. Wójt Gminy [...] wystosował do W. S. pismo wraz z załączonymi do niego materiałami, o które wystąpił skarżący wnioskiem z dnia 7 marca 2012 r. Żądaną informację publiczną skarżący otrzymał w dniu 20 grudnia 2012 r., co wynika zarówno ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki, odebranej w tym dniu przez żonę skarżącego – J. S., jak również pisma procesowego strony z dnia 11 marca 2013 r. W piśmie tym skarżący potwierdził, iż otrzymał pełną informację, o którą wystąpił wnioskiem z dnia 7 marca 2012 r.
Mając powyższe na uwadze, należy jednoznacznie stwierdzić, iż Wójt Gminy [...] wykonał ciążący na nim obowiązek udzielenia informacji publicznej w terminie zakreślonym przez Sąd w wyroku z dnia 12 września 2012 r. W tym stanie rzeczy nie można organowi zarzucić pozostawania w zwłoce co do realizacji wyroku Sądu oraz uwzględnić wniosku strony o wymierzenie grzywny.
Mając na uwadze powyższe, Sąd, na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.