Uzasadnienie
K.W. we wniosku z dnia 27 grudnia 2013 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Z treści wniosku wynika, że wnioskodawca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, a wyłącznym źródłem jego utrzymania jest świadczenie emerytalne w wysokości 906, 29 zł brutto.
Ponadto sytuacja majątkowa skarżącego jest znana z urzędu, bowiem była ona już przedmiotem oceny w ramach wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy złożonego do sprawy o sygn. akt II SA/Wa 2254/12 (postanowieniem referendarza sądowego z dnia 21 marca 2013 r., sygn. akt jw., przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym).
To zaś oznacza, że rozpatrując wniosek z dnia 27 grudnia 2013 r. można oprzeć się na ustaleniach poczynionych w związku z wcześniej złożonym wnioskiem i to tym bardziej, że od tego czasu sytuacja majątkowa skarżącego nie uległa zasadniczej zmianie.
I tak, skarżący nadal sam prowadzi gospodarstwo domowe, a źródłem jego utrzymania pozostaje w dalszym ciągu świadczenie emerytalne. Skarżący nie posiada żadnego majątku i mieszka w lokalu służbowym o pow. 12 m2. Na podobnym poziomie kształtują się również miesięczne wydatki skarżącego na zakup leków. Obejmują one kwotę od 300 – 330 zł.
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 zm.; dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Podstawą oceny dopuszczalności przyznania prawa pomocy jest bowiem rzeczywista sytuacja materialna w gospodarstwie domowym osoby ubiegającej się o przyznanie takiego prawa.
W tym zakresie skarżący wykazał, iż kwota środków pieniężnych, którymi dysponuje uniemożliwia mu poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym kosztów ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono jak w sentencji.