Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 12 stycznia 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 2403/06

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
asesor WSA Sławomir Antoniuk
Rozpoznanie
w dniu 12 stycznia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi T.S. na decyzję Komisji do Spraw Służby Zastępczej z dnia [...] października 2006 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności orzeczenia o skierowaniu do odbycia służby zastępczej postanawia odrzucić skargę.

Uzasadnienie

T.S. wniósł w dniu [...] listopada 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Komisji do Spraw Służby Zastępczej, skargę na decyzję – orzeczenie tej Komisji z dnia [...] października 2006 r., nr [...] odmawiające stwierdzenia nieważności orzeczenia Powiatowej Komisji Poborowej Nr [...] w P. z dnia [...] marca 2003 r., nr [...] o skierowaniu poborowego T.S. do odbycia służby zastępczej. Przedmiotowe orzeczenie doręczono skarżącemu w dniu [...] października 2006 r.

Zaskarżone orzeczenie zostało wydane po rozparzeniu przez Komisję do Spraw Służby Zastępczej wniosku skarżącego z dnia [...] sierpnia 2006 r. o stwierdzenie nieważności orzeczenia Powiatowej Komisji Poborowej Nr [...] w P. z dnia [...] marca 2003 r. W powyższym orzeczeniu zawarto pouczenie o prawie wniesienia w terminie 30 dni od dnia doręczenia orzeczenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem komisji do spraw służby zastępczej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Na podstawie art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

W świetle art. 52 § 1 i 2 powołanej ustawy, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 2 i 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a także z innych przyczyn niedopuszczalną.

W niniejszej sprawie skarga T.S. została wniesiona do Sądu w dniu [...] listopada 2006 r. Wskazany w pouczeniu zaskarżonej decyzji trzydziestodniowy termin do jej wniesienia upłynął w dniu [...] listopada 2006 r. Ponadto strona przed wniesieniem skargi do Sądu, na skutek błędnego pouczenia przez organ, nie

Sygn. akt II SA/Wa 2403/06 wyczerpała przysługującego jej środka zaskarżenia, zgodnie z postanowieniami art. 127 k.p.a. Zatem skarga ta jako wniesiona przedwcześnie oraz z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia, podlegać musiała odrzuceniu.

Na marginesie należy dodać, że błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia (art. 112 k.p.a.) i powinno stanowić okoliczność uzasadniającą przywrócenie terminu do wniesienia środka odwoławczego od decyzji organu wydanej w I instancji.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.