Uzasadnienie
Wojewoda M[...] decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...]na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2001 Nr 87, poz. 960 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania D. K. od decyzji Prezydenta m. P. z dnia [...]listopada 2003 r. nr [...], orzekającej o wymeldowaniu wymienionego z pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ul. [...] w P., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Jak wynika z akt sprawy przedmiotowy budynek położony w P. przy ul. [...]znajduje się w Zarządzie Elektrociepłowni W. S.A. Najemcami lokalu nr [...] w tym budynku są B.K. i D. K. byli małżonkowie. Z wnioskiem o wymeldowanie D. K. wystąpiła B. K., podając, że nie przebywa on w tym lokalu od czterech lat. Ustalono, że obecne jego miejsce pobytu znajduje się w. przy ul. [...]
Zdaniem organu, wydającego zaskarżoną decyzję z materiału dowodowego bezspornie wynika, że przesłanka opuszczenia lokalu, uzasadniająca wymeldowanie na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych została w tym przypadku wypełniona. D. K. przyznał w trakcie prowadzonego postępowania, że miejsce pobytu stałego opuścił dobrowolnie ze względu na nieporozumienia z byłą żoną i obecnie swoje interesy życiowe skoncentrował w innym miejscu. Potwierdzenie opuszczenia wynika również z pisma Komendy Powiatowej Policji w P. z dnia [...] sierpnia 2003 r. jak i potwierdza to wnioskodawczyni wymeldowania.
W skardze do Sądu skarżący zakwestionował zaskarżoną decyzję i wskazał, iż po dokonaniu odbioru technicznego budowanego domu, z przedmiotowego lokalu sam się wymelduje. Skarżący podał, że jego wymeldowanie zmierza do pozbawienia go praw do mieszkania, które otrzymał od zakładu pracy. Podniósł, że nie opuścił mieszkania dobrowolnie. Wyjaśnił, że dalsze wspólne zamieszkiwania z byłą żoną było niemożliwe z uwagi na liczne niesnaski.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, nie znajdując podstaw faktycznych i prawnych do zmiany zajętego w zaskarżonej decyzji stanowiska.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarżący D. K. na rozprawie w dniu 9 marca 2005 r. cofnął skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]grudnia 2003 r. nr [...].
Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przypadku skutecznego cofnięcia skargi postępowanie sądowe ulega umorzeniu (art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy).
W przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek do stwierdzenia niedopuszczalności cofnięcia skargi.
Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało postanowić jak w sentencji.