Uzasadnienie
Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego decyzją Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r., na podstawie art. 9 b ust. 6 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (Dz. U. z 1997 Nr 56, poz. 357 z późn zm.) w związku z art. 104 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, odmówił Pani G. W. nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego.
W uzasadnieniu decyzji podał, że G. W., złożyła w terminie wniosek wraz z dokumentacją o podjęcie postępowania kwalifikacyjnego.
W toku postępowania komisja kwalifikacyjna w dniu [...] lipca 2006 r. zapoznała się ze zgromadzoną przez nauczycielkę dokumentacją i przyznała łącznie [...] pkt, zatem punktacja jest niższa niż wymagana do akceptacji średnia arytmetyczna równa 7 punktów. W uzasadnieniu oceny punktowej Komisja stwierdziła że przedstawiona dokumentacja nie potwierdza umiejętności dzielenia się w formach określonych przez rozporządzenie MENiS z dnia 1 grudnia 2004 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli (Dz. U. Nr 260, poz. 2593).
Ponadto w przedłożonej dokumentacji stwierdzono brak odniesienia do pozostałych (oprócz prowadzenia chóru) realizowanych przez nauczyciela przedmiotów, czyli do zadań z zakresu nauczania historii muzyki z literaturą muzyczną oraz form muzycznych.
Pismem z dnia 4 października 2006 r. Pani G. W. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
We wniosku wskazała, że stale podnosi swoje kwalifikacje, warsztat, metody pracy, systematycznie bierze udział w kursach doskonalenia zawodowego, ogólnopolskich warsztatach i seminariach. Dzieli się swoimi umiejętnościami i wiedzą z innymi pracownikami szkoły. Prowadzi aktywną działalność zawodową.
Podkreśliła, że spełnia wszystkie wymogi zarówno prawne, jak i formalne do uzyskania stopnia awansu zawodowego, ze szczególnym uwzględnieniem wymagań określonych przepisami prawa. W jej ocenie Komisja była uprzedzona, słyszała przez drzwi komentarze ze strony członków komisji, a procedura trwała ponad trzy godziny. Ponadto wskazała, że rozmowa miała charakter egzaminacyjny, a nie rozmowy kwalifikacyjnej, co jest niezgodne z obowiązującymi przepisami prawa.
Wskazała również, że czuje się pokrzywdzona decyzją Komisji Kwalifikacyjnej stwierdzającą niską wartość merytoryczną przedstawionej dokumentacji i dlatego wnosi o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego decyzją Nr [...],z dnia [...] października 2006 r, na podstawie art. 138 § 1pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, w związku z art. 127 § 3 kpa, oraz art. 9b ust. 6 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2003 r. Nr 118, poz. 1112 z późn. zm.) po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy o nadanie stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego, utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] sierpnia 2006 r. o odmowie nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego.
W uzasadnieniu decyzji podał, że po ponownym przeanalizowaniu sprawy nie stwierdził uchybień formalno-prawnych w postępowaniu Komisji Kwalifikacyjnej.
Zarzuty podnoszone przez Panią W. odnoszą się do merytorycznej oceny dokumentacji, dokonanej przez członków Komisji Kwalifikacyjnej, a więc nie podlegają rozpatrzeniu w trybie odwoławczym.
W konsekwencji stwierdził, iż brak jest podstaw do uchylenia decyzji.
W skardze do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie Pani G. W. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji.
Zaskarżonej decyzji zarzuca naruszenie art. 9 h ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy Karta Nauczyciela, w związku z § 8 ust. 2 pkt 3 i § 8 ust. 2 pkt 4f rozporządzenia MENiS z dnia 1 grudnia 2004 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli (Dz. U Nr 260, poz. 2593), poprzez błędne ustalenie w zakresie umiejętności dzielenia się przez skarżącą wiedzą i doświadczeniem z innymi nauczycielami, a ponadto naruszenie art. 136 i 140 kpa.
W odpowiedzi na skargę Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty wskazane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Właściwym do rozpoznania sprawy niniejszej, jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, bowiem na obszarze tego Sądu znajduje się siedziba organu, którego decyzja została zaskarżona - art. 13 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sadów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami prawa obowiązującymi w dacie jej wydania.
Skarga analizowana pod tym kątem podlega oddaleniu ponieważ zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.
W świetle art. 9b ust. 1 w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 i 3 ustawy Karta Nauczyciela warunkiem nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego jest:
- - posiadanie wymaganych kwalifikacji,
- - odbycie stażu zakończonego pozytywną oceną dorobku zawodowego,
- - uzyskanie akceptacji komisji kwalifikacyjnej.
W sprawie niniejszej bezsporne jest, że Pani G. W. spełniła dwa pierwsze wymogi, natomiast nie uzyskała akceptacji komisji kwalifikacyjnej i w związku z tym zgodnie z art. 9b ust. 6 organ – Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego – decyzją, odmówił skarżącej nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego.
Skoro skarżąca – Pani G.W.– nie uzyskała akceptacji komisji, organ wydając decyzję uznał, że nie spełnia warunków do uzyskania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego.
Prawidłowo powołana komisja, zgodnie z przepisami prawa, po zbadaniu dokumentacji przestawionej przez skarżącą, omówiła akceptacji koniecznej do uzyskania przez skarżącą kolejnego stopnia awansu zawodowego.
Uzyskana przez Panią W. ilość punktów ([...]) przesądziła o niespełnieniu przez ww. niezbędnego warunku do wydania pozytywnej dla niej decyzji nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego.
Odnosząc się do zarzutów skargi należy stwierdzić, że dotyczą one wyłącznie ustaleń i oceny w zakresie spełnienia przez skarżącą wymagań do uzyskania kolejnego stopnia awansu zawodowego, dokonanej przez Komisję Kwalifikacyjną.
Skarżąca kwestionuje prawidłowość analizy formalnej dokumentów, dokonanej przez Komisję Kwalifikacyjną, nie zgadzając się z opinią komisji w części, w której nie jest zbieżna z jej własną oceną.
Tego rodzaju zarzuty nie są trafne, wynikają bowiem z odmiennej subiektywnej oceny spełniania przez skarżącą wymagań do uzyskania stopnia awansu zawodowego, dokonanej przez samą skarżącą.
Przepisy Karty Nauczyciela oraz rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli, nie zawierają uregulowania umożliwiającego zmianę oceny członków Komisji Kwalifikacyjnej.
Jedynie w art. 9h ust. 1 i 2 Karty Nauczyciela, ustawodawca powierzył organom wymienionym w przepisie nadzór nad czynnościami podejmowanymi w postępowaniu o nadanie nauczycielowi stopnia awansu zawodowego. W ramach tego nadzoru, organ sprawujący nadzór pedagogiczny lub właściwy minister w przypadku ujawnienia, że czynność została podjęta z naruszeniem prawa, stwierdza w drodze decyzji administracyjnej ich nieważność.
W przedmiotowej sprawie taka sytuacja nie zachodzi.
Należy zgodzić się z Ministrem Kultury i Dziedzictwa Narodowego, że czynności podjęte w toku postępowania nie naruszają prawa.
Dokonana przez Sąd szczegółowa kontrola przebiegu prac komisji, potwierdza, że komisja działała z zachowaniem wszystkich zasad określonych w przepisach rozporządzenia MENiS z dnia 1 grudnia 2004 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli (Dz. U. Nr 260, poz. 2593).
W ocenie Sądu zaskarżona decyzja i jej uzasadnienie zawiera wszelkie elementy wymienione w art. 107 kpa.
Uzasadnieniem faktycznym decyzji w przedmiotowej sprawie jest brak akceptacji Komisji Kwalifikacyjnej.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 w zw. z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.