Uzasadnienie
Prezes Rady Ministrów postanowieniem nr [...] z dnia [...] grudnia 2019 r., na podstawie na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 oraz art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 z późn. zm.), zwanej dalej k.p.a., utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] października 2019 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie przyznania L. B. świadczenia specjalnego.
W uzasadnieniu wskazał, że decyzją z dnia [...] czerwca 2006 r. Prezes Rady Ministrów odmówił przyznania L. B. świadczenia specjalnego na podstawie art. 82 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, w związku ze złożonym wnioskiem, decyzją z dnia [...] grudnia 2017 r. Prezes Rady Ministrów utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] czerwca 2006 r. Organ wskazał, że wnioskodawca skorzystał z przysługującego prawa i złożył skargę na powyższe rozstrzygnięcie Prezesa Rady Ministrów do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wyrokiem z dnia 16 listopada 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 245/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę L. B. na ostateczne rozstrzygnięcie Prezesa Rady Ministrów. Organ podał, że L. B. ubiegał się wówczas o przyznanie świadczenia specjalnego z uwagi na brak pomocy ze strony Państwa Polskiego, śmierć syna.
L. B. ponownie wystąpił o przyznanie świadczenia specjalnego.
Organ wskazał, że w swym wniosku podniósł okoliczności będące już przedmiotem rozważań przy wydawaniu decyzji Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] czerwca 2006 r. oraz z dnia [...] grudnia 2017 r. Organ zaznaczył, że wnioskodawca nie wskazał i nie udokumentował żadnych innych okoliczności stanowiących przesłankę do uchylenia i zmiany decyzji ostatecznej. Organ podał, że L. B. wszystkie swoje wnioski o przyznanie świadczenia specjalnego w trybie art. 82 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych motywował i motywuje żalem do Państwa Polskiego nie wskazując na żadne swoje wybitne i niepowtarzalne osiągnięcia.
Prezes Rady Ministrów przytoczył treść art. 61a § 1 k.p.a. Wskazał, że pomiędzy sprawą zakończoną decyzją Prezesa z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...], a aktualnie rozpoznawaną sprawą, zachodzi tożsamość podmiotowa oraz przedmiotowa oparta na tej samej podstawie prawnej i faktycznej oraz na tożsamych żądaniach wnioskodawcy. Złożony przez wnioskodawcę wniosek chociaż przy użyciu innych sformułowań, to jednak wskazuje okoliczności wymienione przez niego w postępowaniu administracyjnym zakończonym decyzją ostateczną. Organ wskazał, że wszczęcie postępowania przez organ administracji publicznej w sprawie, która została już wcześniej rozstrzygnięta decyzją ostateczną, narusza zasadę trwałości decyzji wynikającej z art. 16 § 1 k.p.a. oraz pewność obrotu prawnego.
Postanowienie Prezesa Rady Ministrów nr [...] z dnia [...] grudnia 2019 r. stało się przedmiotem skargi L. B. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący nie zgodził się z postanowieniem, wniósł o uwzględnienie skargi.
Prezes Rady Ministrów, reprezentowany przez radcę prawnego, w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując ustalenia dokonane w zaskarżonym postanowieniu. Wskazał, że we wniosku z dnia [...] sierpnia 2019 r. L. B. podniósł te same okoliczności, które były rozpatrywane przez Prezesa Rady Ministrów w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją z dnia [...] grudnia 2017 r. tj. trudna sytuacja życiowa. Zatem pomiędzy sprawą skarżącego zakończoną decyzją Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] grudnia 2017 r., a aktualnie rozpoznawaną sprawą, zachodzi tożsamość podmiotowa, przedmiotowa, oparta na tej samej podstawie prawnej i faktycznej oraz na tożsamych żądaniach skarżącego L. B. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga nie podlegała uwzględnieniu.
Zaskarżone i poprzedzające je postanowienie Prezesa Rady Ministrów odpowiadają prawu. Organ prawidłowo zastosował przepis art. 61a k.p.a. i zasadnie odmówił wszczęcia postępowania w sprawie z wniosku skarżącego o przyznanie świadczenia specjalnego.
Zgodnie z powołanym przepisem, gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.
Przepis ten ustanawia dwie podstawy do odmowy wszczęcia postępowania: podmiotową - wniesione przez osobę niebędącą stroną i przedmiotową - z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte. Obie te przyczyny uniemożliwiają procedowanie w sprawie i załatwienie wniosku w formie decyzji administracyjnej.
Trafnie organ stwierdził, na podstawie treści wniosku strony, że brak jest możliwości prowadzenia postępowania i rozstrzygania w drodze decyzji administracyjnej.
W sprawie jest bezsporne, że decyzją z dnia [...] czerwca 2006 r. Prezes Rady Ministrów odmówił przyznania L. B. świadczenia specjalnego na podstawie art. 82 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Następnie decyzją z dnia [...] grudnia 2017 r. Prezes Rady Ministrów utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] czerwca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 listopada 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 245/18 oddalił skargę L. B. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] grudnia 2017 r.
Złożony przez skarżącego wniosek z dnia [...] sierpnia 2019 r. o przyznanie renty specjalnej jest już kolejnym wnioskiem o przyznanie tego świadczenia. W związku z tym, że wnioskodawca podniósł okoliczności, które były już przedmiotem rozważań organu w postępowaniu zakończonym decyzją administracyjną, podlegającą nadto kontroli sądu administracyjnego, zasadnie organ odmówił wszczęcia postępowania w tej sprawie.
W sytuacji, gdy w rezultacie wstępnego badania zawartości żądania organ administracji ustalił wystąpienie przeszkody przedmiotowej czyniącej jego rozpoznanie niedopuszczalnym, zasadnie wydał postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania (art. 61a k.p.a.).
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w zw. z art. 119 pkt 3 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) orzekł, jak w wyroku.
- - ---------------------- 1