Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 8 marca 2005 r., sygn. akt II SA/Wa 2451/04

prawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung przewodniczący
Sędzia WSA Bronisław Szydło przewodniczący
Asesor WSA Przemysław Szustakiewicz przewodniczący, sprawozdawca
Iwona Maciejuk protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 8 marca 2005 r.
Sprawa
sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania dyscyplinarnego - oddala skargę

Uzasadnienie

Komendant Główny Policji działając na podstawie art. 135r. ust. 9 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j. Dz. U. z roku 2002 nr 7 poz. 58 ze zm.) postanowieniem nr [...] z dnia [...] września 2004 r. odmówił wznowienia postępowania dyscyplinarnego zakończonego rozkazem personalnym Szefa Wojewódzkiego Urzędu [...] w B. nr [...] z dnia [...] marca 1986 r. i utrzymującą go w mocy decyzją Zastępcy Dyrektora Departamentu [...] Ministerstwa Spraw Wewnętrznych z dnia [...] kwietnia 1986 r. wymierzającego panu J. K. karę dyscyplinarną wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe. W uzasadnieniu organ podniósł, iż pismem z dnia 20 czerwca 2004 r. pan J. K. powołując się na treść art. 149 i 150 Kodeksu postępowania administracyjnego zwrócił się do Komendanta Głównego Policji o wznowienie postępowania dyscyplinarnego zakończonego rozkazem personalnym Szefa WU[...] w B. z dnia [...] marca 1986 r. i utrzymanego w mocy decyzją Zastępcy Dyrektora [...] MSW z dnia [...] kwietnia 1986 r. Organ wskazał, że w dniu 29 listopada 2003 r. weszły w życie przepisy ustawy z dnia 29 października 2003 r. o zmianie ustawy o Policji (Dz. U. Nr 192 poz. 1873), która wprowadziła między innymi regulacje dotyczące odpowiedzialności dyscyplinarnej, a w tym także postanowienia dotyczące wznowienia postępowania dyscyplinarnego.

W sposób kompleksowy zostały, więc uregulowane zasady odpowiedzialności dyscyplinarnej. Zgodnie z art. 135r ust. 5 postępowania dyscyplinarnego nie wznawia się po upływie 5 lat od dnia uprawomocnienia się orzeczenia o ukaraniu. W sprawie od wydania orzeczenia o ukaraniu upłynęło więcej niż 5 lat wobec tego należało odmówić wznowienia postępowania.

Wniosek o ponowne rozpatrzenia sprawy w dniu 10 września 2004 r. złożył pan J. K. Komendant Główny Policji działając na podstawie art. 135r. ust. 9 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. postanowieniem nr [...] z dnia [...] września 2004 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ wskazał, że wymierzone kary stały się prawomocne już w kwietniu 1986 r., a przepis art. 135 r. ust. 5 wyraźnie wskazuje, iż nie wznawia się postępowania dyscyplinarnego po upływie 5 lat od dnia uprawomocnienia się orzeczenia. W takiej sytuacji wznowienie postępowania po 18 latach od wymierzenia kary jest niedopuszczalne.

W dniu 15 października 2004 r. skargę na powyższą decyzję złożył pan J. K. Skarżący wskazał, iż nie zgadza się z argumentami zawartymi w uzasadnieniu obu orzeczeń. Jego zdaniem organ uchyla się od wyjaśnienia sprawy, w której skarżący został ukarany z rażącym naruszeniem prawa, podczas pobytu w szpitalu spowodowanym obłożoną chorobą [...]. Zdaniem skarżącego działania organów w trakcie postępowania dyscyplinarnego były wobec niego złośliwe i umyślne, a nawet noszą znamiona przestępstwa, czego jednak organ nie wyjaśnił ani w pierwszej, ani w drugiej instancji.

W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w skarżonym orzeczeniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Na podstawie art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona

Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz.1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.

Rozpatrywana pod tym względem skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Podstawą materialnoprawną zaskarżonego postanowienia jest art. 135r ust. 5 ustawy o Policji. Przepis ten wprowadzony do ustawy nowelą z dnia 29 października 2003 r. wskazuje, iż postępowania dyscyplinarnego nie wznawia się po upływie 5 lat od dnia uprawomocnienia się orzeczenia o ukaraniu. Przepis ten jest obligatoryjny i nie pozostawia organowi żadnej możliwości wszczęcia postępowania po upływie wskazanego terminu. Art. 135r ust. 5 obowiązywał już w chwili wydawania przez Komendanta Głównego Policji postanowienia z dnia [...] września 2004 r. Orzeczenie o ukaraniu pana J. K. uprawomocniło się w roku 1986. Tak, więc od tej chwili upłynęło prawie 18 lat. Organ słusznie przyjął, kierując się treścią w/w przepisu, że nie może wznowić postępowania dyscyplinarnego prowadzonego przeciwko skarżącemu i wydał postanowienie o odmowie wznowienia postanowienia dyscyplinarnego.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 23 czerwca 2008 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.