Uzasadnienie
L. K. wniósł w niniejszej sprawie o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Powyższy wniosek uzupełnił pismem z dnia 23 lutego 2011 r., do którego załączył zaświadczenie o zarobkach, zeznanie podatkowe za 2009 r., kserokopie rachunków za energię elektryczną oraz kanalizację, a także umów kredytowych, aktu darowizny, umów telefonicznych i telewizyjnych oraz oświadczenie o wydatkach.
Skarżący oświadczył, że jest jedynym żywicielem rodziny, bowiem ma dwoje małoletnich dzieci oraz żonę, która jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Podał, że zarabia 3.402,70 zł brutto - około 2.700 zł netto (wraz z tzw. mundurówką, trzynastką, dopłatą do wypoczynku – średnio 2.814,46 netto). Wskazał ponadto, że jest współwłaścicielem domu o pow. 73,61 m2, a ponadto nie ma żadnych oszczędności ani przedmiotów wartościowych.
Do stałych koniecznych wydatków skarżący zaliczył spłatę kredytu zaciągniętego na budowę domu oraz połowę opłat za prąd, kanalizację i podatek od nieruchomości, a także opłaty za telefon oraz telewizję. Oświadczył, że po opłaceniu powyższych zobowiązań na utrzymanie czteroosobowej rodziny pozostaje miesięcznie około 1.000 zł.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Na wstępie należy stwierdzić, że - w niniejszej sprawie na skarżącym nie ciąży obowiązek poniesienia jakichkolwiek kosztów sądowych.
Stosownie bowiem do art. 239 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach ze stosunków pracy i stosunków służbowych, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Przedmiotem skargi L. K. jest prawo do pomocy finansowej na uzyskanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, które jest związane ze stosunkiem służbowym. Oznacza to, że w niniejszej sprawie skarżący z mocy prawa zwolniony jest całkowicie z obowiązku wnoszenia opłat sądowych, jak i ponoszenia wydatków.
Z uwagi na powyższe, rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie jest zbędne i nie podlega ocenie w zakresie przesłanek ustawowych.
Natomiast należało zbadać, czy jest zasadny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego.
Zgodnie z art. 262 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Stosownie do art. 245 § 1 i 3 wskazanej wyżej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie radcy prawnego. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz dodatkowych dokumentów wynika, że chociaż rodzina skarżącego posiada stały dochód, to jednak po opłaceniu koniecznych opłat średnio na osobę w rodzinie przypada miesięcznie po około 250 zł.
Biorąc pod uwagę aktualne koszty utrzymania oraz wysokość wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru, należało uznać, iż obecnie skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, a tym samym, że spełnia przesłanki do przyznania pełnomocnika z urzędu.
Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262 oraz w związku z art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.