Uzasadnienie
Komisja do Spraw Służby Zastępczej orzeczeniem z dnia [...] września 2004 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania M. W. od orzeczenia Komisji Wojewódzkiej do Spraw Służby Zastępczej w [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. nr [...], na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o służbie zastępczej (Dz. U. Nr 223, poz. 2217) postanowiła odmówić przeznaczenia wymienionego do odbywania służby zastępczej.
Komisja do Spraw Służby Zastępczej w uzasadnieniu orzeczenia uznała, że poborowy M. W. zarówno we wniosku o przeznaczenie go do odbywania służby zastępczej jak i w odwołaniu złożonym od orzeczenia Komisji Wojewódzkiej do Spraw Służby Zastępczej w [...], odwołuje się do powszechnie uznawanych i akceptowanych norm społecznych. Zdaniem organu, normy te nie są zasadami moralnymi mogącymi rodzić konflikt sumienia wobec pełnienia służby wojskowej. Za takie nie można uznać bowiem zasady [...]. Stwierdzono, że powoływanie się poborowego na argumenty typowo osobiste - chęć nauki czy też przeżycia związane z pobiciem nie wyczerpują przesłanek z art. 1 i 11 ust. 2 pkt 2 ustawy o służbie zastępczej.
W skardze do Sądu M. W. zakwestionował zaskarżoną decyzję i wskazał, że od 10 października 2004 r. podjął dalszą naukę.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Do takich wymagań zaliczyć należy także konieczność dołączenia odpisów pisma (skargi) dla doręczenia ich stronom – art. 47 § 1 powołanej ustawy.
W dniu 23 grudnia 2004 r. skarżący został wezwany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie do nadesłania 2 odpisów skargi nadanej w dniu 5 listopada 2004 r. na orzeczenie Komisji do Spraw Służby Zastępczej w [...] z dnia [...] września 2004 r. w przedmiocie odmowy skierowania do służby zastępczej. Wezwanie to zawierało pouczenie, że w przypadku jego niewykonania w terminie 7 dni od dnia otrzymania skarga podlegać będzie odrzuceniu. Skarżący mimo otrzymania tego wezwania w dniu 29 grudnia 2004 r. (zwrotne poświadczenie odbioru w aktach sprawy) nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Skarżący wezwanie to zrealizował w dniu 6 stycznia 2005 r. (czwartek), a więc w następnym dniu po upływie terminu wyznaczonego przez Sąd (koperta w aktach sprawy).
Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 powołanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.