Uzasadnienie
K. C. wniosła o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nr [...] z dnia [...] września 2011 r. w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku.
Na podstawie informacji przedstawionych w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz w dodatkowych oświadczeniach ustalono, co następuje.
Wnioskodawczyni we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z mężem oraz trzema pełnoletnimi synami. Rodzina utrzymuje się z emerytury męża wnioskodawczyni w wysokości 550,80 zł netto oraz świadczeń z zakresu pomocy społecznej uzyskiwanych przez skarżącą (około 150-200 zł) oraz synów: M.C. (około 150-200 zł), K. C. (250-300 zł) i C. C. (250-300 zł) miesięcznie. Syn M. C. legitymował się, do zeszłego roku, umiarkowanym stopniem niepełnosprawności. Strona oświadczyła, że aktualnie toczy się postępowanie o ustalenie stopnia niepełnosprawności syna. Synowie K. C. i C. C. są osobami bezrobotnymi, bez prawa do zasiłku. Majątek stanowi dom o powierzchni 200 m2 oraz grunty o powierzchni 1,4679 ha. Wnioskodawczyni i pozostałe osoby we wspólnym gospodarstwie domowym nie mają oszczędności. Skarżąca oświadczyła, że ze względu na stan zdrowia męża, sprawuje nad nim całkowitą opiekę. Podała, że środki z emerytury męża nie wystarczają na jego leczenie.
Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, a do takich należy wymieniona sprawa, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych.
Na mocy powołanego przepisu skarżąca z mocy prawa zwolniona jest w niniejszej sprawie od ponoszenia kosztów sądowych w toku całego postępowania, a więc zarówno przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, jak i Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Z tego względu, na podstawie art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. e P.p.s.a. orzeczono, jak w punkcie 1 postanowienia.
Odnosząc się do wniosku o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika wskazać należy, że prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym między innymi tylko ustanowienie adwokata, przysługuje osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Wnioskodawczyni wykazała, że spełnia ustawową przesłankę. Skarżąca znajduje się aktualnie w niezwykle trudnej sytuacji finansowej. Utrzymuje się wraz z mężem i synami wyłącznie z emerytury oraz świadczeń z opieki społecznej. Łączna wysokość dochodu z tych tytułów wynosi około 1400 zł miesięcznie, z czego kwota ponad 500 zł przeznaczana jest na leczenie i opiekę nad mężem wnioskodawczyni. Do dyspozycji w 5-osobowym gospodarstwie domowym pozostaje zatem około 900 zł. Na jedną osobę w rodzinie przypada około 180 zł. Z informacji przedstawionych w urzędowym formularzu wynika, że skarżąca znajduje się w bardzo trudnej sytuacji finansowej i nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wnioskodawczyni i pozostałe osoby we wspólnym gospodarstwie domowym nie mają żadnych oszczędności, które mogłyby zostać przeznaczone na ustanowienie pełnomocnika z wyboru.
Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w pkt. 2 postanowienia.