Postanowienie WSA w Warszawie z 24 kwietnia 2009 r., II SA/Wa 252/09

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie,

Rozpoznanie

w dniu 24 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi A. D. na orzeczenie Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania dyscyplinarnego postanawia -odrzucić skargę-

Skład

Przewodniczący: Sędzia WSA - Przemysław Szustakiewicz

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na:

1. decyzje administracyjne,
2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a.pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.

A. D. przedmiotem skargi uczyniła orzeczenie Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] o zawieszeniu prowadzonego przeciwko niej postępowania dyscyplinarnego. Postanowienie to wydane zostało na podstawie przepisów rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2004 r. w sprawie udzielania wyróżnień i przeprowadzania postępowań dyscyplinarnych wobec funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego (Dz. U. Nr 272, poz. 2690).

Należy wskazać, iż zaskarżone postanowienie nie należy do aktów poddanych kontroli sądu administracyjnego. Nie jest to bowiem postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, postanowienie to nie kończy postępowania, ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Nie stanowi ono również innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Stosownie do art. 3 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Zgodnie z art. 152 ust. 2 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. Nr 74, poz. 676 z późn. zm.), skarga do sądu administracyjnego przysługuje funkcjonariuszowi na orzeczenie kończące postępowanie dyscyplinarne wydane w wyniku rozpatrzenia odwołania. Powyżej przytoczony przepis należy rozumieć w ten sposób, że tylko orzeczenie dyscyplinarne kończące postępowanie dyscyplinarne co do istoty, tj. co do odpowiedzialności obwinionego, może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Z kolei Sąd, badając prawidłowość orzeczenia kończącego, z urzędu kontroluje przebieg całego postępowania dyscyplinarnego, w tym również legalność postanowień incydentalnych wydanych w toku tego postępowania, na które nie przysługuje odrębna skarga do sądu administracyjnego.

Nie ulega wątpliwości, iż orzeczenie o zawieszeniu postępowania dyscyplinarnego nie kończy postępowania dyscyplinarnego, nie rozstrzyga bowiem o podstawowej kwestii tego postępowania, a jedynie wstrzymuje jego bieg z przyczyn określonych w ustawie. Dlatego tez zaskarżone orzeczenie z dnia [...] grudnia 2008 r. nie podlega kognicji sądu administracyjnego, a skarga w tym zakresie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.