Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] maja 2005 r. [...] Sp. z o.o. w W. złożyła wniosek do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie cofający skargę w sprawie o sygnaturze akt II SA 2523/04 na decyzję Ministra Gospodarki i Pracy z dnia [...] października 2004 r. nr [...].
Wniosek swój Skarżąca Spółka uzasadniła tym, że sprawa stała się dla Spółki praktycznie bezprzedmiotowa ponieważ dotyczy limitów zatrudnienia na okres obliczeniowy 2005 r., który to okres obliczeniowy kończy się we wrześniu br.
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Zgodnie zaś z art. 161 wymienionej powyżej ustawy, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę (§ 1). Postanowienie takie może zapaść na posiedzeniu niejawnym (§ 2).
W przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek do stwierdzenia niedopuszczalności cofnięcia skargi.
Orzekając o kosztach Sąd działał na podstawie art. 23 2 § 1 pkt 2 po w. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 60 pow. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.