Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 15 listopada 2019 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie numeru PESEL – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi zostało doręczone skarżącej w dniu 2 grudnia 2019 r. (potwierdzenie odbioru na k. 27 akt sądowych), mimo tego brak formalny skargi nie został uzupełniony.
Ponadto, zarządzeniem z dnia 2 grudnia 2019 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi – w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka obejmująca odpis powyższego zarządzenia – przesłana na wskazany w skardze adres – była dwukrotnie awizowana (w dniach: 16 grudnia 2019 r. i powtórnie 24 grudnia 2019 r.), a następnie zwrócona jako niepodjęta w dniu 2 stycznia 2020 r. (vide: k. 30 akt sądowych).
Zarządzeniem z dnia 13 stycznia 2020 r. wezwanie uznane zostało za doręczone – w trybie przepisu art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; zwanej dalej: "p.p.s.a.") – z dniem 30 grudnia 2019 r.
Zatem zakreślony siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi rozpoczął swój bieg w dniu następnym, tj. 31 grudnia 2019 r. i upłynął bezskutecznie w dniu 7 stycznia 2020 r., mimo tego skarga nie została podpisana.
Mając zatem na uwadze, że skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi w zakreślonych jej terminach, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązany był skargę odrzucić, o czym orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. w sentencji postanowienia.