Uzasadnienie
K. S. (zwanego dalej: "Skarżącym") Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA w [...] skierował do Rejonowej Komisji Lekarskiej MSWiA w [...] (zwanej dalej: "Komisją Rejonową") celem uznania go za inwalidę lub za niezdolnego do samodzielnej egzystencji, jak również ustalenia związku albo braku związku inwalidztwa ze służbą.
Komisja Rejonowa wydała [...] października 2019r. orzeczenie o numerze [...]. W części A rozpoznano u Skarżącego choroby (ułomności) wymienione w pkt 11. W części C II. We "Wskazaniu" stwierdzono, że Skarżący jest zdolny do pracy (pkt 1), nie wymaga opieki innej osoby (pkt 3), a w części C III. "Orzeczenie" wskazano, że "zalicza się badanego do żadnej grupy inwalidzkiej" (pkt 3), inwalidztwo istnieje od [...] czerwca 2014r. (trzecia grupa inwalidzka w związku ze służbą) od [...] października 2019r. żadna grupa inwalidzka (pkt 6).
Skarżący zaskarżył w odwołaniu ww. orzeczenie w części C dotyczącej inwalidztwa.
Centralna Komisja Lekarska w [...] podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (zwana dalej: "Centralną Komisją") orzeczeniem z [...] lipca 2020r. nr [...] uchyliła w całości ww. orzeczenie Komisji Rejonowej i wydała nowe. Centralna Komisja w części A rozpoznała u Skarżącego choroby (ułomności) wymienione w pkt 10. W części C I. "Wskazania" stwierdziła, że Skarżący jest zdolny do pracy (pkt 1), nie wymaga opieki innej osoby (pkt 2), zaś w części C III. "Orzeczenie" wskazała, że "zalicza się badanego do żadnej grupy inwalidzkiej" (pkt 3), inwalidztwo istnieje od [...] czerwca 2014r. do [...] lipca 2020r. (trzecia grupa inwalidzka w związku ze służbą) od [...] lipca 2020r. żadna grupa (pkt 6).
Skarżący wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na ww. orzeczenie Centralnej Komisji, wnosząc o jego uchylenie i uchylenie poprzedzającego je orzeczenia Komisji Rejonowej i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Centralna Komisja w odpowiedzi na skargę wniosła o jej odrzucenie, podnosząc, że sprawa nie należy do właściwości Sądu administracyjnego, a Skarżącemu przysługuje prawo odwołania do Sądu powszechnego od decyzji emerytalno-rentowej wydanej przez Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu.
Przede wszystkim należy wyjaśnić, że z przepisów ustawy z 28 listopada 2014r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz.U. z 2020r. poz. 398) wynika, że komisje lekarskie orzekają o zdolności kandydatów do służby, o zdolności funkcjonariuszy do służby, ale również o uznaniu funkcjonariuszy zwolnionych ze służby za inwalidów (niezdolnych do samodzielnej egzystencji) oraz o tym czy stan zdrowia (inwalidztwo) funkcjonariusza (byłego funkcjonariusza) ma związek ze służbą, a także o zdolności do pracy funkcjonariuszy zwolnionych ze służby w celu określenia grupy inwalidzkiej. Decyzja (orzeczenie) komisji lekarskiej obejmuje zatem dwa rozstrzygnięcia: pierwsze, dotyczy zaliczenia danej osoby do określonej kategorii zdolności do służby, drugie: ustalenia związku stanu zdrowia (schorzenia) ze służbą, stopnia inwalidztwa m.in. dla celów emerytalno-rentowych. Orzeczenia komisji lekarskich w związku z tym można podzielić na dwie grupy.
Pierwsza z nich jest związana z ustalaniem przez komisję zdolności do "służby". Wówczas oceniany jest stan zdrowia danej osoby na potrzeby zaliczenia jej do określonej kategorii zdolności do służby w celu przyjęcia do niej, dalszego jej pełnienia czy zwolnienia ze służby. Orzeczenia te stanowią zatem podstawę do wydania przez właściwe organy decyzji administracyjnej, na mocy której osoba jest przyjmowana do służby, przeniesiona na inne stanowisko służbowe, czy też z niej zwalniana. W judykaturze podkreśla się, że komisje lekarskie, działające w sprawach funkcjonariuszy, czy też kandydatów do służb mundurowych, są organami administracji publicznej i swe rozstrzygnięcia podejmują w formie decyzji administracyjnych, nazwanych orzeczeniami. Orzeczenia te podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego (por. wyroki NSA z: 21 maja 2015r. sygn. akt I OSK 2978/13; 9 listopada 2009r. sygn. akt I OSK 354/09).
Druga grupa orzeczeń wydawanych przez ww. komisje ustala schorzenia funkcjonariusza oraz ich związek ze służbą do celów m.in. odszkodowawczych lub rentowych, albo zaopatrzenia emerytalnego, przysługujących na podstawie innych ustaw. Orzeczenia z tej grupy zasadniczo poddawane są kontroli Sądów powszechnych w ramach rozpoznawania odwołań od decyzji o świadczeniach rentowych, emerytalnych czy odszkodowawczych. Orzeczenia te mają wyłącznie charakter orzeczenia wstępnego, stanowiąc jedną z przesłanek ustalenia prawa do określonych świadczeń, ich zakresu i wysokości.
W konsekwencji nie podlegają one zaskarżeniu do Sądu administracyjnego, gdyż sprawy orzekania o inwalidztwie i związku schorzeń ze służbą nie należą do właściwości Sądu administracyjnego (por. wyroki NSA z: 30 kwietnia 2010r. sygn. akt I OSK 93/10; 29 maja 2008r. sygn. akt II OSK 667/08; 22 lipca 2010r. sygn. akt I OSK 220/10; uchwała NSA z 19 stycznia 1998r. sygn. akt OPS 8/97).
Powyższe prowadzi do wniosku, że od orzeczeń komisji lekarskich dotyczących oceny stanu zdrowia funkcjonariusza już zwolnionego ze służby i ustalenia stopnia inwalidztwa, a także związku stwierdzonych schorzeń ze służbą do celów odszkodowawczych lub zaopatrzenia emerytalnego oraz ustalenia zdolności do "pracy" funkcjonariusza, w celu określenia grupy inwalidzkiej skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Takie orzeczenia nie mają samodzielnego bytu i jak wyżej wskazano, są poddawane kontroli przez Sądy powszechne, w konsekwencji czego nie podlegają zaskarżeniu do Sądu administracyjnego. Sprawy orzekania o inwalidztwie i związku schorzeń ze służbą nie należą bowiem do właściwości Sądu administracyjnego.
Sąd - mając powyższe rozważania na względzie - stwierdza że skoro zaskarżone orzeczenie Centralnej Komisji z [...] lipca 2020r. należy do drugiej grupy z omawianych wyżej orzeczeń, niemających samodzielnego bytu i niepodlegających kontroli Sądów administracyjnych oraz nie dotyczy ustalenia kategorii zdolności do służby ani kandydata ani funkcjonariusza w celu oceny, czy jest on zdolny do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku, a Skarżący kwestionował jedynie orzeczenia komisji lekarskich w części C, dotyczącej inwalidztwa, skarga do Sądu administracyjnego była niedopuszczalna. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019r. poz. 2325 ze zm.; zwana dalej: "P.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Sąd w tym stanie rzeczy, zobowiązany był na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a. odrzucić skargę, o czym orzekł w sentencji.