Uzasadnienie
W dniu 3 maja 2004 r. I. M. zwróciła się z wnioskiem o przyznanie świadczenia w drodze wyjątku dla jej brata B. M., przedstawiając udzielone jej przez wnioskodawcę pełnomocnictwo z dnia 5 września 2003 r.
Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, decyzją z dnia [...] października 2004 r. nr [...], po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy wcześniejszą decyzję z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...], wydaną w oparciu o art. 83 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. Nr 162. poz. 1118 ze zm.) - powoływanej nadal jako ustawa o emeryturach i rentach, o odmowie przyznania B. M. świadczenia w drodze wyjątku.
W dniu 3 listopada 2004 r. I. M. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwestionując ostateczną decyzję Prezesa ZUS o odmowie przyznania jej bratu świadczenia w drodze wyjątku.
Pismem z dnia 25 stycznia 2005 r. Sąd wezwał I. M. do nadesłania w terminie 7 dni m. in. upoważnienia do występowania przed Sądem w imieniu B. M. W odpowiedzi nadanej w dniu 4 lutego 2005 r. wzywana wyjaśniła, że ze względu na chorobę [...] nie jest możliwe uzyskanie od brata żądanego pełnomocnictwa i wniosła o uwzględnienie pełnomocnictwa udzielonego jej przez brata w sprawie prowadzonej przez Prezesa ZUS. W kolejnym piśmie procesowym nadanym w dniu 23 marca 2005 r. wymieniona poinformowała, że obecnie jej brat przebywa w szpitalu. Ponadto zwróciła uwagę na długotrwałość prowadzenia przedmiotowej sprawy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, nie znajdując podstaw do zmiany stanowiska zajętego w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Pełnomocnictwo udzielone osobie mieszczącej się w kręgu osób ujętych w powołanym art. 34 nadaje jej moc działania w imieniu i z wiążącym skutkiem dla mocodawcy. Osoba, która takim pełnomocnictwem nie dysponuje, albo która je utraciła, żadnej czynności w imieniu strony podjąć nie jest władna. Nie może zatem być traktowane, jako pochodzące od strony, pismo wniesione przez osobę i przez nią podpisane, o ile osoba ta działa bez właściwego umocowania (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2002 r. sygn. akt III CZ 11/02, LEX nr 54367). Taką osobą jest wnosząca skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2004 r. nr [...].
Należy stwierdzić, że pełnomocnictwo udzielone wnoszącej skargę przez B. M. w dniu 5 września 2003 r. nie odnosi się do postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie.
W świetle powyższego należało skargę odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).