Uzasadnienie
W dniu 25 października 2011 r. G. F. wniósł – za pośrednictwem organu – skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2011 r. w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską.
Pismem z dnia 2 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał G. F. do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie i zwrot do Sądu.
Z załączonego do akt zwrotnego potwierdzenia odbioru zarządzenia wynika, iż doręczone zostało ono na adres wskazany w skardze i pod tym adresem doręczone w dniu 7 grudnia 2011 r. dorosłemu domownikowi – E. K. – konkubinie G. F., o czym świadczy stosowna adnotacja i podpis na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki.
W związku z powyższym, termin do uzupełnienia braków skargi poprzez jej podpisanie upłynął w dniu 14 grudnia 2011 r. i do dnia wydania niniejszego postanowienia G. F. nie uzupełnił braków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.), każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela lub pełnomocnika.
Niezachowanie wymogów formalnych pisma (skargi) skutkuje, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., wezwaniem skarżącego przez Sąd, do usunięcia jej braków w wyznaczonym terminie. W razie natomiast ich nieuzupełnienia, bądź uzupełnienia po upływie wyznaczonego terminu, Sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie nadesłana przez G. F. skarga z dnia 25 października 2011 r. nie zawierała jego podpisu. Uznać zatem należało, że skarga nie spełnia wymogów określonych w art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Stosownie zatem do art. 49 § 1 p.p.s.a., wezwano skarżącego do uzupełnienia braków skargi, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, poprzez jej podpisanie.
Wezwanie skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało mu skutecznie doręczone w drodze doręczenia zastępczego, dokonanego w dniu 7 grudnia 2011 r., w trybie art. 72 p.p.s.a., do rąk dorosłego domownika – konkubiny skarżącego, co potwierdziła własnoręcznym podpisem. Zgodnie bowiem z treścią art. 72 p.p.s.a. jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, pismo sądowe można doręczyć dorosłemu domownikowi. Pojęcie "domownika" nie zostało doprecyzowane w art. 72 p.p.s.a., dlatego Sąd w tym przypadku posiłkuje się orzecznictwem odnoszącym się do treści art. 43 kpa, w którym doprecyzowano pojęcie "domownika". Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem "domownikiem" w rozumieniu art. 43 k.p.a. jest osoba, która pozostaje z adresatem pisma we wspólnym gospodarstwie domowym. Będzie tu zatem chodzić o takie osoby, dla których mieszkanie adresata będzie ich aktualnym centrum życiowej działalności, ośrodkiem osobistych i majątkowych interesów.
Osoby takie muszą "zamieszkiwać" z adresatem (vide wyrok NSA z dnia 26 stycznia 2010 r., sygn. akt II OSK 158/09, postanowienie NSA z dnia 22 września 2010 r., sygn. akt I OSK 1421/10). Konkubinę skarżącego można uznać za "domownika", gdyż jak wynika z akt administracyjnych, dość często odbiera przesyłki pocztowe kierowane do skarżącego, a zatem można domniemywać, iż zamieszkuje ze skarżącym.
Zatem doręczenie dokonane w trybie art. 72 p.p.s.a. do rąk dorosłego domownika jest traktowane jako równoznaczne z doręczeniem stronie i wywołuje takie same skutki, łącznie z rozpoczęciem biegu terminów.
Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Skoro doręczenie było skuteczne, to zakreślony przez Sąd siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, rozpoczął bieg w dniu 8 grudnia 2011 r. i upłynął z dniem 14 grudnia 2011 r.
Pomimo prawidłowego wezwania i pouczenia o skutkach niewykonania wezwania, skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi.
Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.