Uzasadnienie
W dniu 13 stycznia 2009 r. S. W. wniósł skargę na "decyzję Naczelnika Wydziału Nieruchomości Komendy Stołecznej Policji z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia informacji co do trybu i możliwości uzyskania uprawnień do równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego".
W odpowiedzi na skargę Komendant Stołeczny Policji wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej ppsa. W ocenie organu skarga jest niedopuszczalna, ponieważ przedmiotem zaskarżenia uczyniono pismo informacyjne kierownika jednostki podległej właściwemu organowi administracji publicznej, czyli Komendantowi Stołecznemu Policji. Nadto organ podniósł, że nawet w przypadku uznania zaskarżonego pisma za akt lub czynność określoną w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa, skarga jest niedopuszczalna z uwagi na brak formalny, tj. brak wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ppsa).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej podjęcia.
Jednocześnie, zgodnie z treścią art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m. in. na:
- 1) decyzje administracyjne,
- 2) postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
- 3) postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
- 4) inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, oraz na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Przedmiotem skargi S. W. uczynił, jak wskazał, decyzję Naczelnika Wydziału Nieruchomości Komendy Stołecznej Policji w przedmiocie odmowy wypłacenia równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego. Zatem w pierwszej kolejności należy ustalić czy zaskarżone pismo spełnia przesłanki wskazane w treści art. 3 § 2 pkt 1-4a ppsa.
W ocenie Sądu pismem tym Naczelnik Wydziału Nieruchomości Komendy Stołecznej Policji udzielił skarżącemu jedynie informacji o braku podstaw prawnych do przyznania i wypłaty równoważnika za brak lokalu mieszkalnego. Nadto Naczelnik Wydziału Nieruchomości nie został wyszczególniony w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 100, poz. 919 ze zm.) jako organ właściwy do wydawania decyzji w sprawach przyznawania, odmowy przyznania, cofania albo zwrotu równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego i nie podpisał pisma z upoważnienia Komendanta Stołecznego Policji, ale jako kierownik jednostki organizacyjnej tej Komendy.
W konsekwencji nie można uznać, by zaskarżone pismo stanowiło decyzję administracyjną, o co wnosi skarżący, ponieważ Naczelnik Wydziału Nieruchomości Komendy Stołecznej Policji nie jest organem wydającym decyzje administracyjne w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm.) czy też przepisów powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w postanowieniu.