Uzasadnienie
Przedmiotem w niniejszej sprawie S. K. uczynił decyzję z dnia [...] czerwca 2008 r. Kierownika Studiów Doktoranckich [...] w W. w przedmiocie odmowy przedłużenia studiów doktoranckich.
Jednocześnie, w tym samym piśmie, skarżący wniósł skargę na postanowienie Rektora [...] w W. z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania oraz stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji Kierownika Studiów Doktoranckich. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Wa 2096/11.
Wyrokiem z dnia 6 lutego 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 2096/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż decyzji Kierownika Studiów Doktoranckich ani nie doręczono stronie na piśmie ani też nie ogłoszono jej ustnie, a co za tym idzie nie można twierdzić, że decyzja ta weszła do obrotu prawnego.
Oznacza to, że Sąd w ww. wyroku dokonał oceny prawnej. Co więcej, Sąd dokonał tej oceny w tej samej sprawie, tzn. w sytuacji wzajemnego powiązania uprawnień i obowiązków skarżącego rozpoznawanych w toku tego samego postępowania administracyjnego. Ocena ta odnosi się zatem do tych samych okoliczności faktycznych i prawnych.
W dalszej konsekwencji oznacza to, że wyrażona ocena prawna w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 2096/11 wiąże Sąd w sprawie niniejszej. Stosownie bowiem do treści art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia.
Jednocześnie należy wyjaśnić, że ocena ta zachowuje moc, ponieważ wyrok z dnia 6 lutego 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 2096/11, nie został do chwili rozstrzygnięcia niniejszej sprawy wzruszony w przewidzianym do tego trybie (por. także J. P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. 2., LexisNexis, Warszawa 2006, str. 330, teza 10.).
W tej sytuacji należało uznać, że skoro przedmiotem skargi S. K. uczynił decyzję, która nie weszła do obrotu prawnego i tym samym nie mogła być poddana kontroli sądu administracyjnego, to skarga ta jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Dodatkowo należy wskazać, że nawet gdyby decyzja Kierownika Studiów Doktoranckich weszła do obrotu prawnego, to skarga również byłaby niedopuszczalna, lecz tym razem z zupełnie innej przyczyny - jako skarga wniesiona na decyzję organu I instancji.
W tym stanie rzeczy na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 cytowanej ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.