Uzasadnienie
J. S. złożył w niniejszej sprawie wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Wnioskodawca podał, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, jest osobą schorowaną (leczy się [...], [...] oraz [...]), niezdolną do pracy, a utrzymuje się z renty inwalidzkiej, obciążonej egzekucją komorniczą, która do wypłaty wynosi 337,57 zł netto miesięcznie.
Wskazał, że do jego stałych kosztów utrzymania należą wydatki na: żywność 235 zł, lekarstwa - 60 zł, środki higieny i czystości – 70 zł. Nadto opłaty za wodę wynoszą 30 zł, a za energię elektryczną średnio 35 zł miesięcznie. Podniósł, że brakujące na utrzymanie pieniądze pożycza, albo zbiera złom. Oświadczył również, że nie posiada żadnego majątku, ani oszczędności.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Stosownie do art. 245 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko zwolnienie od kosztów sądowych. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Na podstawie informacji przedstawionych przez stronę stwierdzić należy, iż spełnia przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Wnioskodawca jest osobą schorowaną, utrzymuje się z renty inwalidzkiej, która po potrąceniach komorniczych wynosi 337 zł. Nie ma żadnych oszczędności, ani majątku.
Z uwagi na powyższe, należy stwierdzić, że sytuacja majątkowa nie pozwala wnioskodawcy na poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie bez uszczerbku w jego koniecznym utrzymaniu, bowiem sam wpis sądowy od skargi wynosi 200 zł.
Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.