Uzasadnienie
R. B. w skardze z dnia 19 stycznia 2008 r. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie obniżenia dodatku funkcyjnego zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Podkreślić należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest tylko wtedy, gdy jej wykonanie grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki.
Oznacza to, że obowiązek dowodzenia w tym zakresie spoczywa na wnioskodawcy, a nie na Sądzie. Strona jest zobowiązana wykazać, że szkoda, która powstanie w wyniku wykonania decyzji będzie znaczna, a skutki jej wykonania – trudne do odwrócenia. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę, by Sąd mógł ocenić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość będzie znaczna, a skutki trudne do odwrócenia.
Wskazać należy, że uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. Brak natomiast uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (vide: post. NSA z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04, niepubl.).
W złożonym wniosku skarżący nie wykazał by wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowało wystąpienie jednej z przesłanek dopuszczalności wstrzymania wykonania, samo wskazanie na naruszenie zasad postępowania administracyjnego przy podejmowaniu zaskarżonej decyzji nie stanowi wystarczającej podstawy do wstrzymania wykonania tej decyzji.
Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.