Uzasadnienie
B.P. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego.
Z treści wniosku oraz z treści zawartych w aktach administracyjnych dokumentów źródłowych wynika, że łączny dochód w dwuosobowym gospodarstwie domowym wnioskodawczyni, które prowadzi wspólnie z małoletnim synem, wynosi ok. 861 zł netto. Przy czym, na powyższą kwotę składają się środki pieniężne uzyskane z dorywczych prac skarżącej oraz przyznane jej świadczenie rodzinne wraz z dodatkiem.
Nadto, według oświadczenia skarżącej, dodatkowe źródło utrzymania w gospodarstwie domowym stanowią przyznawane uznaniowo zasiłki celowe.
Z kolei, w myśl art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Podstawą oceny dopuszczalności przyznania prawa pomocy jest bowiem rzeczywista sytuacja materialna w gospodarstwie domowym osoby ubiegającej się o przyznanie takiego prawa.
W niniejszej sprawie wnioskodawczyni wykazała, że przypadający na jednego członka rodziny dochód wynosi mniej niż 500 zł netto, a jego wysokość nie pozwala poczynić jej niezbędnych oszczędności do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i małoletniego dziecka.
W konsekwencji, nie jest ona w stanie ponieść wydatków na ustanowienie radcy prawnego z wyboru.
W związku z tym należało uznać, że zostały spełnione, określone w art. 246 § 1 ppsa, przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono, jak sentencji.