Uzasadnienie
Marszałek Województwa [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...], działając m.in. na podstawie art. 8 ust. 1 pkt 8 lit. c oraz art. 71 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jedn. z 2008 r. Dz. U. Nr 69, poz. 415 ze zm.), odmówił skarżącemu J. D. prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Jednocześnie w decyzji tej pouczono skarżącego o prawie złożenia odwołania do Ministra Pracy i Polityki Społecznej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.
Natomiast skarżącemu owa decyzja została doręczona w dniu 26 sierpnia 2011 r., co wynika z odręcznej adnotacji na potwierdzeniu odbioru.
Z kolei w odwołaniu do Ministra Pracy i Polityki Społecznej skarżący nie zgodził się z zaskarżoną decyzją, przy czym zostało ono wysłane przez niego – jak wynika z pieczęci urzędu pocztowego – w dniu 13 września 2011 r.
Minister Pracy i Polityki Społecznej postanowieniem z dnia [...] października 2011 r. nr [...], mając za podstawę art. 134 w zw. z art. 129 § 2 k.p.a., stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu – powołując się na opisany powyżej stan faktyczny – podał, że termin do wniesienia odwołania w myśl wskazanego już wyżej art. 129 § 2 k.p.a. wynosi 14 dni, zaś skarżący złożył je osiemnastego dnia od dnia doręczenia decyzji.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżący J. D. nie zgodził się z zaskarżonym postanowieniem i stwierdził, że uchybienie było spowodowane [...] oraz poprosił o przywrócenie terminu, a w dalszej części odniósł się merytorycznie do argumentacji organu pierwszej instancji.
W odpowiedzi na skargę Minister Pracy i Polityki Społecznej wniósł o jej oddalenie, a wskazując na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne dodał, że skarżący nie skorzystał z możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu w myśl art. 58 k.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Skarga analizowana pod tym kątem podlega oddaleniu, bowiem zaskarżone postanowienie zostało wydane zgodnie z prawem. Stosownie do treści art. 127 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji przy czym – w myśl art. 129 § 2 k.p.a. – odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, zaś według art. 107 § 1 k.p.a. decyzja powinna m.in. zawierać pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie.
Tymczasem w rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że decyzja Marszałka Województwa [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] zawierała stosowne pouczenie o prawie złożenia odwołania do Ministra Pracy i Polityki Społecznej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Niezależnie od powyższego, nie budzi żadnych wątpliwości fakt, że została ona doręczona skarżącemu J. D. w dniu 26 sierpnia 2011 r., co wynika z odręcznej adnotacji na potwierdzeniu jej odbioru, zaś na stemplu pocztowym na kopercie zawierającej odwołanie widnieje data 13 września 2011 r. Zatem ostatni dzień do złożenia odwołania upływał w dniu 9 września 2011 r. i w tej sytuacji termin ten został przekroczony przez skarżącego o cztery dni. Stwierdzić również należy, że nie złożył on wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania, zatem prawidłowo zastosowano w zaskarżonym postanowieniu art. 134 k.p.a., w myśl którego organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Dodać należy na zakończenie skarżącemu wnoszącemu w skardze o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, że Sąd nie jest upoważniony do stosowania tej instytucji przewidzianej w postępowaniu administracyjnym.
W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 w zw. z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) należało orzec jak w sentencji wyroku.