Uzasadnienie
Przedmiotem skargi C. z siedzibą w W. w niniejszej sprawie jest decyzja Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] września 2013 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję tego organu z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...], na mocy której organ zawiesił Wydziałowi [...] C. uprawnienie do prowadzenia studiów pierwszego stopnia na kierunku "[...]" oraz zobowiązał ten Wydział w terminie nie dłuższym niż dwanaście miesięcy od dnia podjęcia tej decyzji do usunięcia stwierdzonych naruszeń. Ponadto organ wskazał w tej decyzji, iż ustala, że w okresie zawieszenia uprawnienia Wydziałowi [...] C. do prowadzenia studiów pierwszego stopnia na kierunku "[...]", zostają wstrzymane przyjęcia studentów na ww. kierunek i poziom kształcenia.
W skardze na powyższą decyzję strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że wskazane w skardze wady decyzji uzasadniają wstrzymanie jej wykonania. Podniosła również, że decyzja ta może spowodować znaczną szkodę jak również skutki niemożliwe do odwrócenia. Podał, że uczelnia usunęła zarzucane jej uchybienia, lecz mimo tego nie może przyjmować nowych studentów na kierunek "[...]". Pozbawia to uczelnię dochodów przy jednoczesnej konieczności ponoszenia znacznych stałych kosztów (wynagrodzenia wykładowców, wynajem sal itp.). Szkoda ta nie będzie mogła być naprawiona.
W odpowiedzi na skargę organ nie zgodził się ze stanowiskiem strony skarżącej, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje znaczną szkodę i skutki niemożliwe do odwrócenia. Zdaniem organu wykonanie tej decyzji służy bowiem wyłącznie poprawie jakości kształcenia prowadzonego przez Uczelnię.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U z 2012 r. poz. 1270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Rozpoznając powyższy wniosek należy zauważyć, że wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, czy też świadczenie, w rozumieniu prawa cywilnego.
Podkreślenia również wymaga, że przesłanką zastosowania przez sąd instytucji wstrzymania wykonania aktu, w oparciu o art. 61 § 3 powołanej wyżej ustawy, może być wyłącznie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, które to okoliczności muszą być bezpośrednim następstwem wydanego przez organ rozstrzygnięcia. Jako uzasadnienie wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu nie można przytaczać tych okoliczności, które nie wynikają wprost z treści zawartego w nim rozstrzygnięcia, a są skutkiem innego aktu administracyjnego bądź też następują z mocy prawa.
Z tą ostatnią z wymienionych wyżej sytuacji mamy do czynienia w niniejszej sprawie.
Decyzja Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] czerwca 2013 r. o zawieszeniu Wydziałowi [...] C. uprawnienia do prowadzenia studiów pierwszego stopnia na kierunku "[...]", utrzymana w mocy zaskarżoną decyzją, została wydana na podstawie art. 11 b ust. 3 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012 r. poz. 572 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem w przypadku negatywnej oceny kształcenia dokonanej przez Polską Komisję Akredytacyjną, minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, uwzględniając w szczególności rodzaj i zakres stwierdzonych naruszeń, w drodze decyzji, cofa albo zawiesza uprawnienia do prowadzenia studiów na danym kierunku i określonym poziomie kształcenia.
Stosownie natomiast do treści art. 11 c ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym w okresie zawieszenia uprawnień podstawowej jednostki organizacyjnej do prowadzenia studiów na danym kierunku i określonym poziomie kształcenia zostają wstrzymane przyjęcia studentów na ten kierunek i poziom kształcenia.
Wstrzymanie przyjęć studentów na kierunek, do którego prowadzenia uprawnienia zostały zawieszone, następuje zatem z mocy prawa. Nałożenie tego obowiązku na uczelnię nie następuje na podstawie wydanej w sprawie decyzji. Jest to konsekwencja powszechnie obowiązującego przepisu prawa, który z faktem wydania decyzji w przedmiocie zawieszenia uprawnienia do prowadzenia studiów na danym kierunku i określonym poziomie kształcenia, łączy skutek w postaci wstrzymania przyjęć studentów na ten kierunek. Wykonywanie zaskarżonej decyzji nie polega zatem na wstrzymaniu przyjęć studentów na kierunek "[...]". Takie działanie jest wykonaniem obowiązku wynikającego wprost z przepisów prawa.
Zawarte w decyzji Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] czerwca 2013 r. stwierdzenie, iż ustala się, że w okresie zawieszenia uprawnienia Wydziałowi [...] C. do prowadzenia studiów pierwszego stopnia na kierunku "[...]", zostają wstrzymane przyjęcia studentów na ww. kierunek i poziom kształcenia, nie ma charakteru konstytuwnego. To nie zaskarżona decyzja nałożyła na stronę skarżącą tego rodzaju obowiązek. Obowiązek ten, jak już wskazano powyżej, wynika wprost z treści art. 11 c ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym.
Nie jest zatem możliwe uwzględnienie wniosku o wtrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, popartego taką argumentacją, iż decyzja ta może spowodować znaczną szkodę wynikającą z konieczności wstrzymania przyjęć studentów na studia. Skutek ten następuje z mocy prawa i jego realizacja nie może zostać wstrzymana przez Sąd w trybie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.