Uzasadnienie
R.W. w piśmie z dnia 21 listopada 2019 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] września 2019 r. (nr [...]) o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania skarżącej z dnia 19 czerwca 2019 r. od uchwał Rady Kolegium Zarządzania i Finansów [...] w [...] nr [...] i nr [...] z dnia [...] maja 2019 r. dotyczących nadania jej stopnia doktora habilitowanego nauk społecznych w dyscyplinie ekonomia i finanse.
Sąd pismem z 12 marca 2020 r. wezwał R.W. do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez podanie numeru PESEL skarżącej. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, powyższe wezwanie zostało doręczone R.W.w dniu 18 marca 2020 r. (k. 22 akt sądowych).
Skarżąca nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 i art. 46 § 2 pkt 1lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a jeżeli jest pierwszym pismem w sprawie - powinna zawierać także numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. W przypadku stwierdzenia braków formalnych skargi, przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia skargi w terminie 7 dni. Niedopełnienie w wyznaczonym terminie nałożonego na stronę obowiązku uzupełnienia braków skargi rodzi zatem po stronie sądu obowiązek odrzucenia skargi na podstawie art. 58 §.1 pkt 3 p.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie wezwanie do uzupełniania braku formalnego skargi doręczono skarżącej w dniu 18 marca 2020 r., a wiec w okresie stanu epidemii ogłoszonego w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2 - zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 13 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego (Dz.U. z 2020 r. poz. 433) stan zagrożenia epidemicznego obowiązywał na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej od dnia 14 marca 2020 r. W konsekwencji, stosownie do art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.), który został dodany do tej ustawy przez art. 1 pkt 14 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r. poz. 568) oraz art. 46 pkt 20 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. z 2020 r. poz. 875), wyznaczony skarżącej siedmiodniowy termin do dokonania czynności procesowej rozpoczął bieg w dniu 24 maja 2020 r. Z uwagi na to, że ostatni dzień terminu na uzupełnienie braku formalnego skargi wypadał w sobotę 30 maja 2020 r., ostatnim dniem terminu na był 1 czerwca 2020 r. (poniedziałek).
Stosownie bowiem do art. 83 § 2 p.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Skarżąca do dnia rozpoznania sprawy nie uzupełniła braku formalnego skargi.
Z przedstawionych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.