Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 24 lipca 2020 r., sygn. akt II SA/Wa 2805/19

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Danuta Kania przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 24 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi A. O. na pismo Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia [...] października 2019 r., nr [...] w przedmiocie zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi

Sentencja

postanawia:

  1. odrzucić skargę.

Uzasadnienie

Pismem z [...] września 2019 r. A. O. (dalej: "skarżący"), zwrócił się do Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z prośbą o interwencję w sprawie uzyskania przez niego zaświadczenia, że Państwowa Szkoła [...] w [...], którą ukończył, posiadała status uczelni wyższej. Wskazał, że dotychczas otrzymywane zaświadczenia zawierają kłamstwa lub półprawdy, wobec czego domaga się rozpoznania sprawy przez sąd administracyjny, bowiem, jego zdaniem nie posiada uprawnień do wniesienia skargi samodzielnie.

Pismem z [...] października 2019 r., nr [...] Minister Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej, zakwalifikował ww. pismo skarżącego jako skargę na działalność Rektora Uniwersytetu [...] w [...] w sprawie wydania niewłaściwego zaświadczenia i działając na podstawie art. 433 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, art. 237 § 3 w zw. z art. 238 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego uznał skargę za bezzasadną.

W uzasadnieniu wskazano m.in, że na podstawie § 4 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 sierpnia 1968 r. w sprawie Przekształcenia Państwowych Szkół [...] w [...] i [...] w wyższe szkoły [...], słuchacze Państwowych Szkół [...] w [...] i [...] kończą naukę według dotychczasowych zasad i programów nauczania, a zatem jako osoby, które rozpoczęły naukę przed rokiem szkolnym 1969/70 nie są uprawnione do uzyskania dyplomów, tytułów zawodowych i zaświadczeń, do wydania których uprawniona jest szkoła wyższa. Wobec powyższego Minister wskazał, że wydanie skarżącemu zaświadczenia potwierdzającego posiadanie statusu studenta Wyższej Szkoły [...] w [...] było niemożliwe.

Odnosząc się do zawartego w piśmie z [...] października 2019 r. wniosku o złożenie w imieniu A. O. skargi do sądu administracyjnego, organ wskazał, że nie posiada takich uprawnień, zgodnie z treścią art. 50 § 1 p.p.s.a.

A. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na "decyzję" Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z [...] października 2019 r., nr [...], w której wskazał, że stanowisko zaprezentowane przez Ministra w sprawie wydawanych przez Akademię [...] w [...] zaświadczeń, jest nieprawidłowe.

W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o jej odrzucenie wskazując, że zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Minister podkreślił również, że wobec braku wyraźnego wskazania konkretnego zaświadczenia podlegającego zaskarżeniu, potraktował on pismo skarżącego z [...] września 2019 r. jako skargę na działania Rektora Akademii [...], w myśl przepisów działu VIII k.p.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.) – dalej: p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na:

  1. 1) decyzje administracyjne;
  2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
  3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
  4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

  1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
  2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
  3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
  4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
  5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.

W ocenie Sądu pismo Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z [...] października 2019 r., nr [...] nie należy do aktów i czynności wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a.

Zaskarżone w niniejszej sprawie pismo kończy postępowanie skargowe (uregulowane w dziale VIII k.p.a. Skargi i wnioski), zainicjowane pismem skarżącego z [...] września 2019 r. W przepisów tego działu k.p.a., wynika że przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.

Skoro w piśmie inicjującym postępowanie, tj. z [...] września 2019 r., skarżący nie wskazał w sposób konkretny jednego zaświadczenia, choćby przez określenie jego daty dziennej, które jego zdaniem zostało wydane nieprawidłowo, organ uprawniony był do zakwalifikowania jego wystąpienia jako skargi na działalność organów uregulowanej w dziale VIII k.p.a.

Postępowanie w sprawie tzw. skarg powszechnych ma cechy samodzielnego i jednoinstancyjnego postępowania administracyjnego uproszczonego, które kończy się czynnością materialno-techniczną określoną w art. 238 § 1 k.p.a., informującą stronę o sposobie załatwienia skargi. Skarga dotycząca zadań lub działalności organu jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony interesów jednostki, które nie dają podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego ani też nie mogą stanowić podstawy powództwa lub wniosku zmierzającego do wszczęcia postępowania sądowego. Taki właśnie – informacyjny – charakter ma pismo Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z [...] października 2019 r. Wobec powyższego należy stwierdzić, że organ nie był zobowiązany do wydania żadnego aktu administracyjnego dającego podstawę do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, tj. postępowania odwoławczego, a następnie postępowania sądowoadministracyjnego.

Mając powyższe na uwadze, uznając, że skarga A. O. na pismo Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z [...] października 2019 r. nie należy do właściwości sądu administracyjnego, a konsekwencji jest niedopuszczalna, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.