Uzasadnienie
Komendant Główny Policji postanowieniem z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...], wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 oraz 97 § 1 pkt 4 k.p.a., utrzymał w mocy postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] września 2011 r. nr [...] o zawieszeniu postępowania w sprawie wydania pozwolenia na broń palną myśliwską.
Powyższe postanowienie stało się przedmiotem skargi wniesionej w dniu 3 stycznia 2012 r. przez K. B. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o umorzenie postępowania sądowego podnosząc, iż stało się ono bezprzedmiotowe na skutek podjęcia zawieszonego postępowania postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] i wydania w dniu [...] stycznia 2012 r. decyzji nr [...] odmawiającej K. B. wydania pozwolenia na posiadanie sześciu egzemplarzy broni palnej myśliwskiej.
Pełnomocnik skarżącego w piśmie procesowym z dnia [...] lutego 2012 r., uzupełnionym pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r., wniósł na podstawie art. 208 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 18 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w podwójnej wysokości. W uzasadnieniu wniosku strona podniosła, iż organ zwlekał z wysłaniem do strony postanowienia z dnia [...] grudnia 2011 r. o podjęciu zawieszonego postępowania. Gdyby orzeczenie to zostało doręczone stronie niezwłocznie, to nie musiałaby ona wnosić skargi do Sądu i ponosić kosztów z tym związanych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie stanie się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 i 2 tego artykułu. W przedmiotowej sprawie rozstrzyganie kwestii prawidłowości wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania jest bezprzedmiotowe w sytuacji, gdy zawieszone postępowanie zostało podjęte i zakończone wydaniem decyzji rozstrzygającej co do istoty sprawy.
Zgodnie z art. 323 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Natomiast w art. 208 p.p.s.a. chodzi wyłącznie o niesumienne lub oczywiście niewłaściwe postępowanie strony w toku danego postępowania sądowoadministracyjnego, a nie poza nim lub przed jego wszczęciem (patrz postanowienie NSA z dnia 28 lutego 2005 r. sygn. akt FZ 284/04, publik. ONSAiWSA 2005, nr 6, poz. 122). Taka zaś sytuacja w analizowanym przypadku nie występuje.
Ze względu na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.