Uzasadnienie
Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie m. in. w sprawach skarg na:
- 1. decyzje administracyjne;
- 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w tych przypadkach.
Przedmiotem skargi R. T. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest rozstrzygnięcie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie opinii służbowej wydanej w związku ze zwolnieniem skarżącego ze służby w Biurze Ochrony Rządu.
Zgodnie z art. 40 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 16 marca 2001 r. o Biurze Ochrony Rządu (tekst jedn.: Dz. U. z 2004 r. Nr 163, poz. 1712 ze zm.), funkcjonariusz zwolniony ze służby otrzymuje niezwłocznie świadectwo służby oraz, na swój wniosek, opinię służbową. Funkcjonariusz może żądać sprostowania świadectwa służby oraz odwołać się do wyższego przełożonego od opinii służbowej w terminie 7 dni od dnia otrzymania opinii. Od opinii Szefa BOR służy odwołanie do ministra właściwego do spraw wewnętrznych. Szczegółowe dane, które należy podać w opinii służbowej oraz tryb wnoszenia i rozpatrywania odwołań od opinii służbowych określa rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 marca 2002 r. w sprawie świadectwa służby oraz opinii służbowej funkcjonariuszy Biura Ochrony Rządu (Dz. U. Nr 34, poz. 319). Zgodnie z § 4 ust. 1 powołanego rozporządzenia, na wniosek funkcjonariusza jego przełożony wydaje opinię na podstawie danych zawartych w aktach osobowych funkcjonariusza.
Kwestionowana opinia służbowa wydawana w związku ze zwolnieniem ze służby w BOR zawiera dane wynikające z dokumentów znajdujących się w aktach osobowych funkcjonariusza. Jest ona zatem oświadczeniem wiedzy nie zaś oświadczeniem woli. Przedmiotowa opinia niczego nie rozstrzyga. Nie jest ona nakierowana na wywoływanie bezpośrednich skutków prawnych. Sama w sobie nie kreuje nowej sytuacji prawnej oraz nie kształtuje bezpośrednio sfery praw i obowiązków opiniowanego.
W ocenie Sądu sprawa opiniowania służbowego funkcjonariuszy zwolnionych ze służby w BOR nie jest zatem sprawą administracyjną, a wydana w tej sprawie opinia służbowa nie ma cech rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej ani w znaczeniu procesowym, ani materialnym. Charakter rozstrzygnięcia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji nie pozwala także na jego zakwalifikowanie do aktów i czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W świetle powyższego należy stwierdzić, że skarga do sądu administracyjnego na rozstrzygnięcie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie opinii służbowej jest niedopuszczalna.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.