Uzasadnienie
Z. P. pismem z dnia [...] lipca 2021 r. (data stempla pocztowego) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji, skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] stycznia 2021 r. oraz na postanowienie nr [...] z dnia [...] czerwca 2021 r. Sąd rozdzielił powyższe skargi złożone jednym pismem odpowiednio na skargę na ww. decyzję oraz na skargę na ww. postanowienie. Następnie Skarżący pismem z dnia [...] lipca 2021 r. złożył skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] lipca 2021 r. i decyzję ją poprzedzającą nr [...] oraz na postanowienie Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] czerwca 2021 r. wraz z oświadczeniem o wycofaniu skargi wniesionej uprzednio.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W myśl przepisów art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie natomiast z przepisem art. 60 ab initio p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a jej cofnięcie wiąże sąd. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest jednakże – zgodnie z dyspozycją art. 60 in fine p.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W świetle materiału zebranego w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że czynność procesowa strony skarżącej - z punktu widzenia dopuszczalności cofnięcia skargi - nie budzi wątpliwości ani zastrzeżeń.
W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.