Uzasadnienie
Skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego musi spełniać wymogi przewidziane w art. 57 § 1 oraz w art. 46 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), powoływanej dalej jako p.p.s.a., tzn. powinno być do niej dołączone pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa.
Skarga Założyciela Wyższej Szkoły [...] w W. z dnia 4 stycznia 2012 r. na rozstrzygnięcie nadzorcze Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie zmian w statucie uczelni, została podpisana przez M. G., jako pełnomocnika Założyciela uczelni.
w tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 35 p.p.s.a., pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Dotyczy to również państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej.
Tymczasem w niniejszej sprawie Założycielem Wyższej Szkoły [...] w W. są dwie osoby fizyczne – A. M. oraz K. J., zaś w aktach administracyjnych sprawy znajduje się pełnomocnictwo udzielone M. G. wyłącznie przez A. M. upoważniające do podejmowania wszystkich działań prawnych będących realizacją praw i obowiązków Założyciela uczelni. Jednak, jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w prawomocnym wyroku z dnia 10 czerwca 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 1/08 (publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych), okoliczność, że pozwolenie na utworzenie uczelni zostało udzielone dwóm osobom fizycznym oznacza wymóg wspólnego działania w sprawach, w których jest to z punktu widzenia prawnego konieczne. Brak porozumienia w zakresie, w którym porozumienie to jest konieczne dla dokonania określonej czynności, skutkuje tym, że czynność ta nie może być dokonana.
W związku z powyższym, pismem z dnia 16 lutego 2012 r. Sąd wezwał do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii dokumentu upoważniającego A. M. do jednoosobowego występowania w imieniu Założycieli, a także do nadesłania dokumentu wykazującego, że M. G. spełnia warunki określone w art. 35 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W odniesieniu do skargi ustawa stanowi natomiast, że niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
Wezwanie Sądu z dnia 16 lutego 2012 r. zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej – M. G., w dniu 20 lutego 2012 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy), stąd termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął w dniu 27 lutego 2012 r. Pełnomocnik strony skarżącej, pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach nieusunięcia braków skargi, nie wykonał wezwania Sądu. Niewykonanie zaś w terminie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi stanowi, jak wskazano wyżej, obligatoryjną podstawę jej odrzucenia przez wojewódzki sąd administracyjny.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.