Uzasadnienie
P. T. (zwany dalej "Skarżącym") pismem z [...] czerwca 2021r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na orzeczenie dyscyplinarne Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z [...] czerwca 2021r. nr [...], w którym uchylono orzeczenie dyscyplinarne Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] z [...] lutego 2018r. nr [...] i umorzono postepowanie dyscyplinarne, wobec przedawnienia karalności czynu, co nastąpiło z dniem [...] lipca 2018r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z [...] sierpnia 2021r., wykonując zarządzenie Przewodniczącego Wydziału [...] z [...] sierpnia 2021r., wezwał Skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie numeru PESEL, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący odebrał ww. wezwanie [...] sierpnia 2021r. (k. 25 akt sądowych - zwrotne potwierdzenie odbioru).
Skarżący w przewidzianym ustawowo terminie, który upływał [...] września 2021r., nie usunął braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019r., poz. 2325, ze zm., zwana dalej "P.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
W myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a. pismo strony powinno zawierać, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania albo posiada go, nie mając takiego obowiązku. Brak wskazania numeru PESEL w niniejszym przypadku stanowi brak formalny skargi.
Sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Skarżący, mimo prawidłowo doręczonego wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, nie uczynił zadość wezwaniu Sądu i nie podał nr PESEL. Z akt sprawy wynika bowiem, że ww. wezwanie pozostało bez odpowiedzi.
Sąd, w związku z tym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.