Uzasadnienie
L. O. pismem z dnia [...] lipca 2008 r. zwrócił się do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego o wydanie polecenia Kierownikowi Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Z. Delegatury w G. o wysyłaniu na jego adres wszystkich pism kierowanych do właściciela zabytku – [...].
Pismem z dnia [...] czerwca 2009 r. l.dz. [...] Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego poinformował, że brak jest podstaw prawnych do przesyłania mu pism kierowanych do właściciela wyżej wymienionego obiektu.
W odpowiedzi L. O. pismem z dnia [...] czerwca 2009 r. wniósł o potraktowanie jego pisma z dnia [...] lipca 2008 r. jako wniosku o udostępnienie informacji publicznej.
Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego pismem z dnia [...] października 2009 r. nr [...] podtrzymał stanowisko wyrażone w swoim piśmie z dnia [...] czerwca 2009 r. Dodatkowo wyjaśnił, że żądane informacje nie mają waloru informacji publicznej.
Powyższe pismo z dnia [...] października 2009 r. stało się przedmiotem skargi L. O. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że każdy zabytek jest przedmiotem dziedzictwa narodowego i jako obywatel czuje się stroną w sprawach ochrony wyżej wymienionego zabytku w [...]. Wskazał, iż ma prawo domagać się informacji o decyzjach i poleceniach dotyczących ochrony tego zabytku. Zarzucił również, że nie odmówiono mu w drodze decyzji udzielenia żądanych przez niego informacji.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na:
- 1. decyzje administracyjne;
- 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
oraz bezczynność organów w tych przypadkach (§ 2).
W niniejszej sprawie skarżący przedmiotem skargi uczynił pismo Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej niebędące decyzją administracyjną ani postanowieniem. Wskazać należy, że wyżej wskazane pismo nie jest również aktem lub czynnością, o którym mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. i z tego względu nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Brak jest także przepisów szczególnych, które zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. przewidywałyby w tego rodzaju sprawach kontrolę sądowoadministracyjną. Z tego względu należało uznać skargę za niedopuszczalną.
Jednocześnie jednak należy skarżącemu wyjaśnić, że zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.) odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Powyższe oznacza, że odmowa udostępnienia informacji publicznej wymaga wydania decyzji administracyjnej tylko wtedy, gdy chodzi o informację publiczną w rozumieniu cyt. wyżej ustawy (por. wyrok NSA z dnia 11 grudnia 2002 r., lex nr 78203). Innymi słowy w sytuacji, gdy żądana przez wnioskodawcę informacja nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu cytowanej ustawy, organ nie jest zobowiązany do wydawania w tym przedmiocie decyzji administracyjnej. Jeżeli natomiast wnioskodawca uważa, że dana informacja stanowi informację publiczną i odmowa jej udzielenia powinna nastąpić w formie decyzji administracyjnej to ma możliwość złożenia skargi na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o udzielenie informacji publicznej.
Wówczas jeżeli sąd administracyjny uzna, że żądana informacja jest informacją w rozumieniu wyżej cyt. ustawy o dostępie do informacji publicznej, to w drodze wyroku zobowiąże organ do rozpoznania wniosku o jej udzielenie.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.