Uzasadnienie
Wojewoda [...] decyzją z [...] listopada 2008 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 z późn. zm.) i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) zwanej dalej k.p.a., utrzymał w mocy decyzję Starosty O. z dnia [...] października 2008 r. nr [...], którą to decyzją organ stwierdził utratę przez J. Z. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] r.
Organ podał, że w dniu [...] r. J. Z., który od dnia [...] r. był zarejestrowany jako osoba bezrobotna, Powiatowy Urząd Pracy w O. przedstawił ofertę pracy i wystawił skierowanie do firmy "B." s.c. B. G., P. G. w O. na stanowisko pracownika fizycznego. J. Z. zgłosił się w wyznaczonym terminie do pracodawcy, który po rozmowie z zainteresowanym zaznaczył na skierowaniu do pracy, iż kandydat odmówił podjęcia zatrudnienia z powodu niezdolności do pracy. Z tego względu Urząd Pracy w dniu [...] r. skierował bezrobotnego do lekarza uprawnionego do wykonywania badań w celu ustalenia jego zdolności do wykonywania pracy na stanowisku pracownika fizycznego. Po ich przeprowadzeniu J. Z. został uznany za zdolnego do wykonywania pracy na stanowisku robotnika fizycznego, z zastrzeżeniem, iż jest niezdolny do pracy na wysokości, przy obsłudze maszyn szybkoobrotowych i ostrych w hałasie powyżej [...] dBA i do ciężkiej pracy fizycznej.
Organ po uzyskaniu od pracodawcy zakresu obowiązków zaproponowanych J. Z. decyzją z dnia [...] października 2008 r. pozbawił go statusu bezrobotnego, a Wojewoda [...] w dniu [...] listopada 2008 r. utrzymał powyższą decyzję w mocy.
Decyzja ta stała się przedmiotem skargi J. Z. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W jej uzasadnieniu skarżący zarzucił, że będąca przedmiotem skargi decyzja jest niezgodna z prawem. Podniósł, że nie odmówił podjęcia pracy, natomiast sam pracodawca stwierdził, że skarżący ze względu na stan zdrowia, nie kwalifikuje się do pracy na proponowanym stanowisku. Dodatkowo wskazał, że ze względu na stopień niepełnosprawności powinien być zatrudniony na stanowisku pracy dla osoby niepełnosprawnej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie powołując się na swoje wcześniejsze ustalenia faktyczne i prawne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 z późn. zm.) starosta, z zastrzeżeniem art. 75 ust 3, pozbawia statusu bezrobotnego, który odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, wykonywania prac, o których mowa w art. 73a, prac interwencyjnych lub robót publicznych albo udziału w szkoleniu, stażu lub przygotowaniu zawodowym w miejscu pracy; pozbawienie statusu następuje na okres 90 dni.
Z wyżej przytoczonego przepisu wynika, iż w sytuacji gdy bezrobotny odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, wykonywania prac interwencyjnych lub robót publicznych albo udziału w szkoleniu, stażu lub przygotowaniu zawodowym w miejscu pracy, starosta ma obowiązek wydać decyzję o pozbawieniu takiej osoby statusu osoby bezrobotnej. Ustawodawca nie pozostawił tu organowi w żadnej mierze swobody czy uznania.
W rozpoznawanej sprawie z karty skierowania do pracy skarżącego wystawionej przez Powiatowy Urząd Pracy w O. (k-[...] akt administracyjnych sprawy), z rubryki nr 18, wypełnionej przez pracodawcę wynika, że J. Z. odmówił przyjęcia zatrudnia z powodu niezdolności do pracy. W odwołaniu od decyzji I instancji wskazał, że nie odmówił przyjęcia pracy, ale panujące na budowie warunki nie są adekwatne do jego stanu zdrowia. Natomiast ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy zaświadczenia lekarskiego z dnia [...] r. (k-[...] akt administracyjnych organu) wystawionego na podstawie skierowania Powiatowego Urzędu Pracy w O. wynika, że skarżący jest zdolny do pracy z ograniczeniami, które jednak nie zachodziły w proponowanej mu pracy (zakres obowiązków robotnika budowlanego w firmie "B" O. znajduje się w aktach administracyjnych sprawy, k-[...]).
Wskazać należy, że orzeczenie lekarskie dotyczące stanu zdrowia bezrobotnego jest dla organu wiążące. Wynika z niego, że skarżący niezasadnie powołał się przed potencjalnym pracodawcą na przeciwwskazania zdrowotne w podjęciu proponowanego zatrudnienia.
Zdaniem Sądu organ prawidłowo zakwalifikował oświadczenie skarżącego złożone pracodawcy jako odmowę, bez uzasadnionej przyczyny, przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia, co go obligowało do pozbawienia skarżącego statusu osoby bezrobotnej.
Jednocześnie odnosząc się do załączonego do skargi orzeczenia o stopniu niepełnosprawności z dnia [...] r. wydanego przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w O. wskazać należy, że organy administracji orzekają na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego dostępnego w chwili orzekania. Dodatkowo należy podnieść, iż zalicza ono skarżącego do lekkiego stopnia niepełnosprawności i nie wyłącza możliwości zatrudnienia go na stanowisku, zaproponowanym przez pracodawcę.
Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł, jak w sentencji.