Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 8 sierpnia 2022 r., sygn. akt II SA/Wa 3/22

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Łukasz Krzycki przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 8 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi D. N. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop

Sentencja

postanawia:

  1. odrzucić skargę

Uzasadnienie

Pismem z 12 maja 2021 r. D. N., dalej jako "skarżący", wniósł skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z [...] stycznia 2021 r. w przedmiocie odmowy wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na to, że skargę złożono po terminie.

Postanowieniem z 24 sierpnia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę D. N. wobec uznania, że została wniesiona po terminie do jej złożenia. Przesyłka zawierająca odpis powyższego postanowienia została doręczona skarżącemu w dniu 13 września 2021 r.

Pismem z [...] września 2021 r., skarżący wniósł zażalenie na ww. postanowienie. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że istniała przeszkoda w możliwości odbioru przez niego przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję, bowiem był ciężko chory na COVID-19 i przebywał na kwarantannie, co sygnalizował w treści skargi. Skarżący opisał także sposób działania doręczyciela przesyłek pocztowych w jego miejscu zamieszkania. Podkreślił też, że Poczta Polska S.A. naruszyła procedury postepowania z przesyłkami awizowanym, adresowanymi do osób przebywających na kwarantannie, nakazujących ich przechowanie w placówce pocztowej do czasu zakończenia kwarantanny, a następie ponowienia próby doręczenia po zakończeniu okresu kwarantanny.

Postanowieniem z 25 listopada 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej: "P.p.s.a."), uchylił postanowienie własne z 24 października 2021 r. sygn. akt II SA/Wa 2207/21. Następnie niniejszą sprawę zarejestrowano pod nową sygnaturą akt II SA/Wa 3/22. W uzasadnieniu wskazał, że zażalenie skarżącego jest zasadne. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę, przedwcześnie bowiem wydał postanowienie o odrzuceniu skargi, nie rozpatrując wcześniej zawartego w treści w skargi wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. I choć skarżący nie posłużył się w skardze zwrotem "przywrócenie terminu do wniesienia skargi", ani nie zawarł w niej wprost takiego wniosku procesowego, to z samej treści uzasadnienia Sąd odczytywał taką intencję skarżącego.

Postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Sąd zważył, co następuje

Zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jednocześnie zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 przedmiotowej ustawy, sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi stanowi warunek jej dopuszczalności i obok warunków formalnych skargi podlega ocenie Sądu już na wstępnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego. Badanie zachowania terminu do wniesienia skargi jest możliwe tylko wówczas, gdy decyzja administracyjna została prawidłowo doręczona, a co za tym idzie wprowadzona do obrotu prawnego. Doręczenie stronie decyzji otwiera bowiem bieg trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Stosownie natomiast do treści art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.), dalej jako K.p.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 K.p.a. (doręczenia w mieszkaniu, miejscu pracy, lokalu organu administracji publicznej, w każdym innym miejscu, gdzie się adresata zastanie lub za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi), operator pocztowy przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej (tak art. 44 § 1 pkt 1 K.p.a.). Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 44 § 2 K.p.a.).

W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż 14 dni od daty pierwszego zawiadomienia (art. 44 § 3 K.p.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 44 § 4 K.p.a.). Warunkiem uznania pisma za doręczone, w rozumieniu art. 44 § 4 K.p.a., jest spełnienie wymogów płynących z powołanego artykułu.

Jak wynika z adnotacji umieszczonej na przesyłce skierowanej do Skarżącego, zawierającej zaskarżoną decyzję, zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej Skarżącego 10 lutego 2021 r. (pierwsze awizo). Z powodu niepodjęcia przez Skarżącego pisma w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia awizowano je powtórnie 18 lutego 2021 r. W dniu 25 lutego 2021 r. przesyłkę zwrócono nadawcy. Wobec powyższego 24 lutego 2021 r. – wraz z upływem terminu 14 dni od daty pierwszego zawiadomienia – nastąpiła fikcja doręczenia zaskarżonej decyzji zgodnie z dyspozycją art. 44 § 4 K.p.a. Zestawiając datę doręczenia zaskarżonej decyzji (24 lutego 2021 r.) z datą nadania skargi (13 maja 2021 r.), należy stwierdzić, że skarga bez wątpienia została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Ostatni dzień terminu do wniesienia skargi upłynął bowiem 26 marca 2021 r. Z kolei postępowanie w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia skargi zakończono prawomocnym postanowieniem o odrzuceniu wniosku. W związku z powyższym należy stwierdzić, że skargę złożono z uchybieniem ustawowego terminu, tym samym jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji postanowienia.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.