Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 17 października 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 604/17 uchylił postanowienie Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania R. W. zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury.
Sąd w uzasadnieniu wyroku stwierdził, że rozpoznawanej sprawie Komendant Główny Straży Granicznej dopuścił się naruszenia art. 24 § 1 pkt 5 w zw. z art. 127 § 3 K.p.a., bowiem autorem zarówno pierwszego postanowienia, jak i postanowienia wydanego po ponownym rozpatrzeniu sprawy, był działający z upoważnienia organu Dyrektor Biura Ochrony Informacji Komendy Głównej Straży Granicznej, nie zaś sam piastun organu, czyli Komendant Główny Straży Granicznej. W myśl art. 145 § 1 pkt 3 K.p.a., w sprawie zakończonej decyzja ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24, art. 25 i art. 27 K.p.a.
Komendant Główny Straży Granicznej, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 3 w zw. z art 147 w zw. z art. 149 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257), w dniu [...] listopada 2017 r. wydał postanowienie nr [...] o wznowieniu postępowania administracyjnego o sygn. [...] w sprawie R. W., dotyczące wydania zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby w Biurze Spraw Wewnętrznych Straży Granicznej, w okresie od [...] kwietnia 2005 r. do [...] czerwca 2007 r. służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury.
Komendant Główny Straży Granicznej, działając na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 w zw. z art. 219 K. p. a w dniu [...] grudnia 2017 r. wydał postanowienie nr [...], którym odmówił R. W. wydania zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby w Biurze Spraw Wewnętrznych Straży Granicznej w okresie od [...] kwietnia 2005 r. do [...] czerwca 2017 r. w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury.
R. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyżej określone postanowienie zarzucając, że zostało ono wydane z naruszeniem art. 217 § 2 pkt 1 i 2 K.p.a. w zw. z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej (Dz. U. Nr 86, poz. 734 z późn. zm.). Skarżący wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia o zobowiązanie organu do merytorycznego rozpatrzenia wniosku o wydanie zaświadczenia, a także zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania.
Komendant Główny Straży Granicznej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 z późn. zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd administracyjny nie rozstrzyga więc merytorycznie, lecz ocenia zgodność decyzji lub postanowienia z przepisami prawa.
Skarga zasługuje na uwzględnienie, jednakże z innych powodów, aniżeli podniesione przez skarżącego.
Na wstępie podać należy, że zgodnie z art. 153 P.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem określonym w części historycznej uzasadnienia uchylił postanowienie Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] marca 2017 r. nr [...], które zostało wydane w wyniku rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od postanowienia tego organu z dnia [...] marca 2017 r. nr [...], które w wyniku wyroku Sądu pozostało w obrocie prawnym.
W tym stanie rzeczy, organ zobowiązany był jedynie do usunięcia stwierdzonego przez Sądu uchybienia proceduralnego polegającego na naruszeniu art. 24 § 1 pkt 5 K.p.a. Powoływany wyrok został wydany na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) P.p.s.a., zgodnie z którym, Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.
Stwierdzić należy, że organ w sposób niezasadny wydał postanowienie nr [...] z dnia [...] listopada 2017 r. o wznowieniu postępowania, które nie zostało zakończone ostatecznym rozstrzygnięciem. W tym stanie rzeczy postanowienie to, należało usunąć z obrotu prawnego na podstawie art. 135 P.p.s.a, zgodnie z którym, Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.
Rozpatrując ponownie sprawę organ zobowiązany jest uwzględnić powyższe rozważania Sądu i rozpatrzyć wniosek skarżącego z dnia z dnia [...] marca 2017 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy od postanowienia nr [...] Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] marca 2017 r.
W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c), art. 135 i art. 132 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku. Sąd nie orzekł o kosztach postępowania, gdyż sprawa korzysta z ustawowego zwolnienia, a skarżący nie był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika.