Uzasadnienie
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na:
- 1. decyzje administracyjne;
- 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
oraz bezczynność organów w tych przypadkach.
W niniejszej sprawie E. G. przedmiotem skargi uczynił pismo Dyrektora Biura Ministra w Ministerstwie Sprawiedliwości z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] W piśmie tym poinformowano skarżącego, że jego wniosek nie jest wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.). Jednocześnie podniesiono, że z uwagi na nieprecyzyjne sformułowanie wniosku nie jest możliwe przekazanie informacji, których on dotyczył. Dyrektor Biura Ministra przekazał również informację, że odpowiedź na wniosek skarżącego została już udzielona pismami z dnia [...] września 2006 r. oraz [...] lutego 2006 r.
Wskazane pismo Dyrektora Biura Ministra w Ministerstwie Sprawiedliwości nie posiada cech indywidualnego rozstrzygnięcia w sprawie z zakresu administracji publicznej. Nie można bowiem poczytywać zawartych w nim stwierdzeń jako odmowy udostępnienia informacji publicznej, stosownie do treści art. 16 ust. 1 powołanej ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego pismo informacyjne o tym, że informacja nie ma charakteru informacji publicznej, nie podlega kognicji sądów administracyjnych, nie mieści się bowiem w zakresie art. 3 § 2 pkt 4 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 stycznia 2006 r. I OSK 928/05). Z tego też względu skargę należało uznać za niedopuszczalną.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.