Uzasadnienie
E. B. wraz ze skargą na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy przyznania jej dzieciom – M. i M. B. - renty rodzinnej w drodze wyjątku, złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu, przesłała powyższy wniosek na urzędowym formularzu, w zakreślonym terminie, wskazując, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata.
U uzasadnieniu wniosku podała, że znajduje się wraz z rodziną w trudnej sytuacji finansowej, bowiem utrzymują się z zasiłków rodzinnych i pielęgnacyjnych – łącznie 947 zł oraz skromnej pensji obecnego męża 1440 zł. Natomiast w sytuacji, gdy brakuje pieniędzy na jedzenie – pożycza je lub dostaje żywność z opieki społecznej. Wskazała, że z otrzymywanych środków opłaca 250 zł za wynajęte mieszkanie, rachunki za: energię elektryczną, w kwocie 240 zł, gaz - 45 zł, wodę - 30 zł, ścieki - 40 zł, wywóz śmieci - 39 zł, opał - 800 zł. Podała, że jest osobą chorą i musi przyjmować leki, co wynosi około 150 zł miesięcznie. Podniosła również, że na lekarstwa dla dzieci, z których troje ma [...] oraz orzeczenie o niepełnosprawności wydaje około 500-650 zł. Oświadczyła jednocześnie, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem A. B. oraz czwórką małoletnich dzieci i nie posiada żadnego majątku, ani oszczędności.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Na wstępie należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie na E. B. nie ciąży obowiązek poniesienia jakichkolwiek kosztów sądowych.
Stosownie do art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Przedmiotem skargi E. B. jest odmowa przyznania jej dzieciom przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych świadczenia w drodze wyjątku. Oznacza to, że w niniejszej sprawie skarżąca z mocy prawa zwolniona jest całkowicie z obowiązku wnoszenia opłat sądowych, jak i ponoszenia wydatków.
Z uwagi na powyższe, wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych nie podlega ocenie w odniesieniu do przesłanek ustawowych.
Natomiast należało zbadać, czy jest zasadny wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
Zgodnie z art. 262 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Dlatego - stosownie do art. 245 § 1 i 3 wskazanej wyżej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że w chwili obecnej sytuacja materialna skarżącej oraz jej rodziny jest trudna.
Łączny dochód sześcioosobowej rodziny stanowi kwota 2.387 zł, co na jedną osobę średnio wynosi około 400 zł miesięcznie. Po opłaceniu kosztów utrzymania mieszkania – około 1400 zł oraz koniecznych leków, na wyżywienie dla całej rodziny zostaje niewiele. W tej sytuacji skarżąca pożycza pieniądze lub otrzymuje żywność z opieki społecznej.
W związku z powyższym należy uznać, iż w niniejszej sprawie skarżąca wykazała, że spełnia przesłanki do przyznania profesjonalnego pełnomocnika z urzędu, gdyż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 oraz w związku z art. 262 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.