Uzasadnienie
Prezydent [...] decyzją nr [...] z dnia [...] września 2012 r., wydaną na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 i art. 151 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, po wznowieniu postępowania objętego postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2012 r. w związku z art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a i b, art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 71 ust. 1 i 2, art. 75 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t. jedn. Dz. U. z 2008 r. nr 69, poz. 415 z późn. zm.) oraz art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta [...] (Dz. U. nr 41, poz. 361 z późn. zm.), po rozpatrzeniu sprawy dotyczącej przyznania prawa do zasiłku od dnia [...] marca 2010 r. do dnia [...] marca 2010 r. w wysokości 100% kwoty zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, odmówił uchylenia decyzji z dnia [...] marca 2010 r. [...] orzekającej o przyznaniu M. T. prawa do zasiłku.
W uzasadnieniu decyzji podano, iż M. T. został zarejestrowany w Urzędzie Pracy [...] jako osoba bezrobotna z dniem [...] września 2009 r. bez prawa do zasiłku. Podczas rejestracji wymieniony przedstawił świadectwo pracy wystawione przez [...], z którego wynikało, że rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło bez wypowiedzenia z winy pracownika z powodu ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych. Na podstawie przedstawionych dokumentów, Prezydent [...] w dniu [...] września 2009 r. wydał decyzję nr [...] orzekającą o uznaniu M. T. za osobę bezrobotną z dniem [...] września 2009 r. oraz o odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2010 r. Prezydent [...] orzekł o przyznaniu M. T. prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...]marca 2010 r. do dnia[...]marca 2010 r. w wysokości 100% kwoty zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.
W dniu [...] maja 2010 r. do Urzędu wpłynęło oświadczenie M. T., z którego wynikało, że od dnia [...] maja 2010 r. podjął on zatrudnienie. Na tej podstawie Prezydent [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] orzekł o utracie przez wymienionego statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] maja 2010 r.
W dniu [...] lutego 2012 r. M. T. zwrócił się do Urzędu z wnioskiem o wypłatę zaległego zasiłku dla bezrobotnych za okres od [...] września 2009 r. do [...] marca 2010 r., załączając wyrok Sądu Rejonowego [...] Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oraz świadectwo pracy z [...] za okres od dnia [...] września 1994 r. do dnia [...] sierpnia 2009 r., z treści którego wynikało, iż stosunek pracy ustał w wyniku wypowiedzenia dokonanego przez pracodawcę.
Organ stwierdził, iż prawo do zasiłku przysługuje osobom posiadającym status osoby bezrobotnej. Składając wniosek o wypłatę zasiłku M. T. nie figurował w ewidencji osób bezrobotnych i dlatego brak jest podstaw do przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
Wojewoda [...]decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2012 r., wydaną na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. oraz art. 2 ust. 1 pkt 2 art. 71 ust. 1 i 2, art. 75 ust. 2 pkt 3 w związku z art. 10 ust. 2 pkt 4 i ust. 7 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. nr 69, poz. 415 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania M. T. od wskazanej wyżej decyzji Prezydenta [...] nr [...], utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
Organ wyjaśnił, iż Prezydent [...] prawidłowo orzekł o przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych po 180 dniach od dnia rejestracji. Podkreślił ponadto, iż prawo do zasiłku przysługuje osobom posiadającym status osoby bezrobotnej. Odwołujący się status ten utracił w dniu [...] maja 2010 r. i składając wniosek o wypłatę zasiłku nie figurował w ewidencji osób bezrobotnych, a zatem brak jest podstaw do przyznania M. T. prawa do zasiłku za okres od [...] września 2009 r. do[...]marca 2010 r.
Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi M. T. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z żądaniem jej uchylenia i nakazania wypłacenia zaległego zasiłku.
W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, iż w dniu rejestracji spełniał wszelkie warunki do przyznania zasiłku dla bezrobotnych. Powyższe potwierdził w dniu [...] listopada 2011 r. Sąd Rejonowy [...], stwierdzając, że został on zwolniony z pracy z naruszeniem prawa, czego konsekwencją była zmiana świadectwa pracy i przyznanie przez Sąd odszkodowania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Rozpoznając sprawę w tak zakreślonej kognicji stwierdzić należy, iż skarga zasługuje na uwzględnienie.
W doktrynie i orzecznictwie przyjęty jest pogląd, że postępowanie odwoławcze może być wszczęte wyłącznie na skutek wniesienia środka zaskarżenia (odwołania).
Z akt sprawy wynika, iż M. T. wniósł do Wojewody [...] odwołanie od decyzji Urzędu Pracy działającego z upoważnienia Prezydenta [...] z dnia [...] września 2012 r. oraz z dnia [...] października 2012 r. W dniu [...] września 2012 r. zostały wydane przez Prezydenta [...] dwie decyzje: nr [...] i decyzja nr [...].
Organ odwoławczy, nie wzywając strony do dokładnego określenia skarżonej decyzji, przyjął, że odwołanie dotyczy obu wydanych decyzji. Tymczasem z treści odwołania wynika w sposób niebudzący wątpliwości, iż dotyczy ono rozstrzygnięcia w sprawie wypłaty zaległego zasiłku dla bezrobotnych za okres od [...] września 2009 r. do [...] marca 2010 r., objętego decyzją Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] września 2012 r. Skarżący pytany na powyższą okoliczność na rozprawie przed tut. Sądem w sprawie sygn. akt II SA/Wa 167/13, której przedmiotem była skarga M. T. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych oświadczył, iż nie odwoływał się od decyzji przyznającej świadczenie za okres 3 dni, a zatem decyzji będącej przedmiotem rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.
W tym stanie rzeczy, przyjąć należy, iż decyzja organu odwoławczego, wydana pomimo braku prawidłowo wniesionego odwołania strony jest dotknięta wadą nieważności (uchwała składu siedmiu sędziów NSA z 12.10.1998 r., OPS 11/98 – ONSA 1999, nr 1, poz. 4).
Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art.145 § 1 pkt 2 i art. 152 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w wyroku.