Uzasadnienie
W urzędowym formularzu wniosku z dnia 21 października 2009 r. H. K. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Na podstawie informacji przedstawionych przez skarżącą w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz kopiach załączonych dokumentów, w tym decyzji administracyjnych ustalono, co następuje.
Wnioskodawczyni jest osobą starszą, wymagającą leczenia. Sama prowadzi gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z renty w wysokości 1344,65 zł uzyskiwanej po mężu, inwalidzie wojennym. Stała miesięczna opłata za bezumowne korzystanie z lokalu mieszkalnego w wysokości 1287,01 zł. Na wnioskodawczyni spoczywa obowiązek uregulowania zaległych opłat z tytułu używania lokalu i opłat pośrednich (zaległość 10000 zł) oraz zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. (2398 zł). Skarżąca nie posiada żadnego majątku.
Odnosząc się do wniosku o zwolnienie skarżącej od kosztów sądowych wskazania wymaga, że postanowieniem z dnia 29 września 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 313/09 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zwolnił H. K. od kosztów sądowych. Na mocy powołanego orzeczenia wnioskodawczyni nie ma obowiązku ponoszenia w niniejszej sprawie kosztów sądowych w toku całego postępowania, a zatem zarówno przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, jak i przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Z tego względu, na podstawie art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. wniosek z dnia 21 października 2009 r. o zwolnienie od kosztów sądowych należało oddalić. Wobec powyższego orzeczono, jak w punkcie 1 postanowienia.
Rozpoznając wniosek o ustanowienie adwokata wskazania wymaga, że prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym między innymi tylko ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, przysługuje osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 P.p.s.a.).
Instytucja prawa pomocy stanowi realizację konstytucyjnej zasady prawa do sądu. Prawo to powinno być przyznawane wówczas, gdy strona jest w bardzo trudnej sytuacji materialnej, a odmowa przyznania prawa pomocy uniemożliwiałaby dostęp do sądu. Sytuacja taka zachodzi w niniejszej sprawie.
Wnioskodawczyni znajduje się aktualnie w niezwykle trudnej sytuacji materialnej. Dochód, jakim dysponuje strona – po uwzględnieniu konieczności dokonania opłat mieszkaniowych – z pewnością nie wystarcza na zaspokojenie podstawowych potrzeb. Dodatkowo na wnioskodawczyni ciążą zaległe zobowiązania finansowe. Skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono, jak w pkt. 2 postanowienia.