Uzasadnienie
E. S., po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi, zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
We wniosku podał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z matką. Podniósł, że znajduje się w bardzo trudnej sytuacji materialnej. Matka jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, a jedyny dochód gospodarstwa domowego stanowi, otrzymywane przez niego, stypendium socjalne w kwocie 1.445 zł miesięcznie. Oświadczył, że zarówno w stosunku do niego, jak i jego matki, toczą się postępowania egzekucyjne - cały posiadany majątek został zajęty przez dłużników: Zakład Ubezpieczeń Społecznych oraz Urząd Skarbowy w [...]. Nadto wskazał, że posiada zaległości w płaconym nieregularnie czynszu za mieszkanie, na kwotę 8.000 zł. Wyjaśnił również, że to, co posiadał wartościowego, sprzedał, aby utrzymać siebie i matkę.
Podał, że czynsz w wynajmowanym mieszkaniu wynosi 522 zł, opłaty za energię elektryczną około 100 zł miesięcznie, a czesne za jego studia - 420 zł miesięcznie.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 245 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko zwolnienie od kosztów sądowych. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak wynika ze złożonego wniosku, skarżący wraz z matką pozostaje w bardzo trudnej sytuacji materialnej i życiowej: jedynym źródłem utrzymania rodziny jest stypendium socjalne, które otrzymuje wnioskodawca jako student, cały posiadany majątek został zajęty na poczet zadłużenia wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Urzędu Skarbowego. W stosunku do skarżącego i jego matki toczą się liczne postępowania egzekucyjne. Nadto rodzina nie ma oszczędności. Zgodnie z oświadczeniem skarżącego, po opłaceniu stałych opłat, na codzienne utrzymanie pozostaje około 200-300 zł miesięcznie.
W związku z powyższym należy uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i matki.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.