Uzasadnienie
W piśmie z dnia [...] października 2016 r. C.W. (dalej także: "skarżąca" lub "strona skarżąca") wniosła do Wojewody [...] podanie o "wznowienie postępowania w sprawie przyznania świadczenia przedemerytalnego z wnioskiem o przywrócenie wszelkich terminów do rozpatrzenia sprawy".
Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...] odmówił wznowienia postępowania w sprawie przyznania skarżącej świadczenia przedemerytalnego.
W dniu [...] listopada 2016 r. skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie do Ministra Rodziny Pracy i Polityki Społecznej.
W wyniku rozpatrzenia powyższego zażalenia Minister Rodziny Pracy i Polityki Społecznej postanowieniem z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2016 r.
Postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...] wydane w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie przyznania świadczenia przedemerytalnego stało się przedmiotem skargi C.W. do tut. Sądu, co skarżąca potwierdziła w piśmie procesowym z dnia [...] lipca 2021 r., w którym doprecyzowała przedmiot jej skargi skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu [...] maja 2021 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - zwanej dalej: "P.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
W świetle przepisu art. 52 § 2 P.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W rozpatrywanej sprawie skarżąca przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego uczyniła pierwszoinstancyjne postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2016 r.
Tymczasem, z powołanego wyżej przepisu art. 52 P.p.s.a. wynika, że skarga na rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji jest niedopuszczalna.
Nie ulega wątpliwości, że wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego może inicjować jedynie skarga na rozstrzygnięcie podjęte w wyniku rozpoznania środka zaskarżenia. Rozpoznając taką skargę Sąd bada także legalność rozstrzygnięcia wydanego w pierwszej instancji.
Należy zatem stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem skargi strona skarżąca bezsprzecznie uczyniła rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji (w przypadku niniejszej sprawy - postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2016 r.), skargę należy uznać za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu.
Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji postanowienia.