Uzasadnienie
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Natomiast w myśl art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 2, tj. ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli została wniesiona w terminie określonym w art. 53 § 1 tej ustawy, sąd administracyjny przekazuje organowi, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, ze skutkiem określonym w art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Oznacza to, że jedynie w okresie przejściowym, tj. od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia 31 grudnia 2005 r. z mocy powołanego przepisu szczególnego ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, termin do wniesienia skargi był zachowany nie tylko w sytuacji jej złożenia w organie, lub nadania jej za pośrednictwem poczty na adres organu, ale także w dniu jej złożenia w wojewódzkich sądach administracyjnych, lub nadania jej w urzędzie pocztowym na adres sądu. W konsekwencji ryzyko związane z przekroczeniem ww. terminu procesowego na skutek wniesienia, po dniu 31 grudnia 2005 r., skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego oraz skutki z tym związane (odrzucenie skargi) obciążają stronę postępowania.
W niniejszej sprawie reprezentujący skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie jego pełnomocnik – radca prawny J. D., pomimo prawidłowego pouczenia skarżącego o sposobie i trybie wniesienia skargi do sądu administracyjnego zawartego w zaskarżonym postanowieniu, skargę na powyższe postanowienie wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 6 lutego 2008 r. (dowód: pieczęć dzienna Urzędu Pocztowego w N. z datą 6 lutego 2008 r. na kopercie zawierającej skargę – w aktach sprawy). Skarga wpłynęła do Sądu w dniu 11 lutego 2008 r. (pieczęć Biura Podawczego Sądu na pierwszej stronie skargi – w aktach sprawy).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przesłał skargę K. G. do Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni Przeciwko Narodowi Polskiemu w dniu 18 lutego 2008 r. i w świetle powyższych uwag za datę wniesienia skargi należy uznać ten właśnie dzień.
Z kolei z akt sprawy wynika, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 7 stycznia 2008 r. (dowód – zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych).
Zestawiając zatem datę doręczenia postanowienia z datą wniesienia skargi, stosownie do treści art. 53 § 1 powołanej powyżej ustawy, należy stwierdzić, że skarga została wniesiona z przekroczeniem trzydziestodniowego terminu (ostatni dzień terminu do wniesienia skargi upłynął w dniu 6 lutego 2008 r.).
W tym stanie rzeczy na mocy art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 cytowanej ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.